Bystrze

Co w Bystrzu słychać:)

2012-01-24T20:22:00.005+01:00

Zima w pełni, a my zakasujemy rękami i nie spoczywamy na laurach. Wkraczając w nowy rok udało nam się już zrealizować kilka pomysłów na zimowe kajakowania. Jedne z pierwszych treningów odbyły się już z końcem ubiegłego roku u naszych przyjaciół w Morzkulcu, gdzie dwójka bystrzackich delegatów (Frodo i Ciosanka) gościła nawet 2 tygodnie:). Nie można się im dziwić. Tydzień wcześniej bowiem w Gdyni już po raz VI odbył się Festiwal Filmów i Zdjęć Kajakowych - Kajak Jamboree. Mówiąc szczerze trochę pozazdrościliśmy im tej imprezy i postanowiliśmy w nieco bardziej kameralnym gronie, w zaciszu naszego Klubu obejrzeć nadesłane w tym roku propozycje konkursowe. Wracając jednak do naszych zimowych wojaży, warto wspomnieć o spływie Trzech Króli, zorganizowanym przez Bystrze, który utwierdził nas w przekonaniu,że w zimie po Wiśle swoich sił w kajaku może spróbować praktycznie każdy.Czekamy z niecierpliwością na kolejne propozycje, pomysłowych kierowników.

Natomiast w najbliższy piątek zapraszamy do Klubu na oficjalną prezentacje nowych mebli Zarządu. A nie moglibyśmy cieszyć nimi oczu, gdyby nie hojność (nie z resztą po raz pierwszy) naszych Dziatków:). Tak jak kilka lat temu dzięki ich zaangażowaniu zyskaliśmy Przejście Dziatkom, tak ponownie dzięki nim teraz, bystrzacka historia ( w której mają nie lada udział) będzie mogła spocząć na troszkę nowszych półeczkach:) Dziękujemy. Start godz. 20:00

Ponadto w każdy poniedziałek i piątek zapraszamy już od 20:00 na nasze cotygodniowe Spotkania Klubowe. Zachęcamy pasjonatów kajakarstwa, którzy może już teraz myślą o uczestnictwie w tegorocznym kursie kajakarstwa. Jesteśmy otwarcie na wszelkie pytania. Przyjdź! Bystrze wciąga!:)

5. Krakowskie Spotkania Podróżników Kolosy 2011 prolog

2011-12-06T09:45:00.012+01:00

Kraków, Centrum Dydaktyki,
ul. Reymonta 7
11 grudnia 2011 r. (11.00-21.00)

Kto nie może się doczekać Kolosów, koniecznie powinien niedzielę 11 grudnia spędzić w Krakowie. W Centrum Dydaktyki AGH odbędą się 5. Krakowskie Spotkania Podróżników. Wydarzenie, podobnie jak w ubiegłym roku, będzie oficjalnym prologiem największej podróżniczej imprezy w Polsce. Wśród gości m.in. Aleksander Doba - dopiero co wrócił z wyprawy, w trakcie której jako pierwszy Polak i jeden z nielicznych ludzi w ogóle przepłynął kajakiem Atlantyk – oraz Piotr Kuryło, ultramaratończyk, który w sierpniu zakończył swój bieg dookoła świata.

Dobrze znana z Kolosów atmosfera, prezentacje ambitnych i oryginalnych wypraw eksploracyjnych, premiery, pokazy zarejestrowane w Gdyni w jakości HD oraz bardzo różnorodny program (kajaki, eksploracja dalekiej Północy, rowery oraz działalność wysokogórska) – tak w skrócie przedstawia się plan 5. KSP. Prelekcje w mogącej pomieścić ponad pięćset osób sali przy ul Reymonta 7 rozpoczną się w niedzielę o jedenastej przed południem i potrwają do późnego wieczora. Imprezę poprowadzi żywa legenda polskiego himalaizmu, Leszek Cichy, pierwszy zimowy zdobywca Mount Everestu, i nie będzie to jedyny górski akcent krakowskiej imprezy.

O swojej nowej drodze na północny wierzchołek Piku Mińsk w Kirgizji opowie na żywo Michał Król, zaś najlepsze, osiemdziesiąte, lata polskiego himalaizmu będzie można powspominać podczas projekcji najnowszego, długo oczekiwanego w środowisku filmu Jerzego Porębskiego o wszystko mówiącym tytule „Kukuczka”.

Oprócz wspomnianych wcześniej Doby i Kuryły, gościem imprezy będzie też Arek Ziemba, regularnie podróżujący po Madagaskarze, a prezentację poświęconą największym sukcesom krakowskiego Akademickiego Klubu Turystyki Kajakowej Bystrze (zdobycie kanionu Colki i spłynięcie Amazonki od źródeł do ujścia) przedstawi Tomasz Jakubiec.

Pokazy zaproszonych gości oraz filmy (oprócz „Kukuczki” także „Tryptyk islandzki” - o pasjonującej wyprawie, której celem był trawers wyspy) to jednak nie wszystkie atrakcje krakowskiego prologu Kolosów 2011. W trakcie imprezy wyemitowane zostaną również dwie prelekcje zarejestrowane w marcu 2011 roku podczas Kolosów w Gdyni – w jakości HD i z oryginalnym komentarzem ich autorów. Obie znakomite: za swoją wyprawę na Półwysep Jamalski Magda Skopek otrzymała Kolosa 2010 w kategorii „Podróże”, a publiczność nagrodziła ją za najlepszą prezentację, Piotra Pustelnika natomiast, laureata Super Kolosa 2010 i zdobywcę Korony Himalajów, specjalnie reklamować nie trzeba.

PROGRAM

11.00-13.50 Blok niebiletowany, wstęp wolny
11.00 Tryptyk islandzki (film 30’)
reż. Grzegorz Gontarz
11.40 Toroła Jamał, czyli o koczowaniu w tundrze *
Magdalena Skopek (Mjagnie Akatteto)
12.20 Wielkie jubileusze Bystrza
Tomasz Jakubiec
13.00 Pustelnik w Koronie Himalajów *
Piotr Pustelnik
14.00-14.30 Przerwa

14.30-19.20 Blok biletowany. Jednorazowy bilet wstęp do obiektu, na cały blok lub tylko na jeden pokaz, dostępny na miejscu - 10 zł
14.30 „Kukuczka” (film 45’)
reż. Jerzy Porębski
15.20 Bieg Dla Pokoju – 20 tys. km na własnych nogach
Piotr Kuryło
16.20 Czerwona wyspa
Arek Ziemba
17.20 Kajakiem przez Atlantyk
Aleksander Doba
18.30 Cztery pory roku na Mińsku
Michał Król
19.20 Niespodzianka

* Pozycje z gwiazdką to pokazy zarejestrowane cyfrowo w jakości HD, podczas 13 Ogólnopolskich Spotkań Podróżników, Żeglarzy i Alpinistów w Gdyni.

Więcej informacji oraz szczegółowy program na stronie Organizatora:
http://kolosy.pl/ksp2011.php

Mikołajki 6 grudzień 2011 godz. 17:30

2011-12-05T11:34:00.002+01:00

We wtorek (06.12.2011r.) zawita do Naszego klubu Mikołaj dla najmłodszego pokolenia Bystrzaków. Planowany start imprezy o godziny 17.30.
Serdecznie zapraszamy!

Nowe Władze Klubu

2011-12-02T10:19:00.000+01:00

W dniu wczorajszym odbyło się Walne Zebranie Członków i Sympatyków AKTK Bystrze. W wyniku wyborów nowych władz, skład aktualnego Zarządu przestawia się następująco:
Łukasz Waśko (Wasyl) - Prezes
Pozostali Członkowie Zarządu:
Jerzy Rybka (Indor vel Rybka)
Katarzyna Prelich (Ruda)
Bartłomiej Orłowski (Półdziubek)

Skład Komisji Rewizyjnej:
Jolanta Śmieciuch (Papuga)
Andrzej Stwora (Żółty)
Michał Stwora (Bizon)
Dorota Kozłowska (Doda)
Mariusz Sośnicki (Sosna)

Gratulujemy nowym Władzom Klubu.

Walne Zebranie Członków AKTK 'Bystrze' 1 grudnia 2011

2011-11-30T09:59:00.001+01:00

Zarząd AKTK BYSTRZE zaprasza wszystkich członków oraz sympatyków na
Walne Zebranie Klubu, które odbędzie się dnia
1 grudnia (czwartek) 2011r. w sali 123 w budynku D10 AGH (Wydział Fizyki AGH przy ul. Reymonta, obok magazynu klubowego).

I termin zebrania: godz. 18:00
II termin: godz. 18:30

"W uścisku żywiołów EL Condor Rio Colca"

2011-11-04T12:19:00.008+01:00

Ukazała się ksiązka napisana przez Krzysztofa Mrozowskiego kierownika wyprawy El Condor Rio Colca, której Bystrze było współorganizatorem, do miejsca które jest niewątpliwym symbolem naszego Klubu. Lektura "obowiązkowa" dla wszystkich klubowiczów. W treści dużo szczegółów z przygotowań do wyprawy naświetlających podłoże i przebieg konfliktu z kierownikiem konkurencyjnej wyprawy jak i (co istotniejsze) ciekawy opis zmagań z jedną z ostatnich "białych plam" na mapie świata. Co rusz pojawiają się informacje o Canoandes, Bystrzu no i naszym przedstawicielu biorącym udział w tym przedsięwzięciu Lisku.

BZIKK - Bystrzackie Zwiedzanie Koryta Krakowa już w tą sobotę

2011-10-19T16:00:00.005+02:00

Serdecznie Zapraszamy na BZIKK - czyli Bystrzackie Zwiedzanie Koryta Krakowa, które odbędzie się w tą sobotę (22.10) na królowej polskich rzek - Wiśle. Pogoda ma być piękna, a towarzystwo doborowe. Nie zwlekajcie. Szczegóły na ulotce.

Bystrzackie Wojaże - slajdowisko 27.10.2011 g.19:00

2011-10-19T13:23:00.004+02:00

Serdecznie zapraszamy wszystkich Klubowiczów, Sympatyków, a także Studentów na slajdowisko, które odbędzie się w dniu 27.10 (czwartek) w siedzibie naszego Klubu. Start godz. 19:00. W planie przewidziane są dwie prezentacje naszych Klubowiczów:
Tomasza Jakubca "Tomanka", oraz Bogusława Szymańskiego "Boberka".
Tomanek podsumuje sezon (nie tylko) kajakowy roku 2011 Dziadków Klubowych – między innymi spływy na: Gauji, Warcie, Widawce, Nidzie, w Alpach, spotkania w górach, i inne okolicznościowe spędy roczników klubowych z końca XX wieku.
Natomiast Boberek zabierze nas w cieplejsze południowe rejony Grecji, gdzie od pięciu lat stałą ekipą eksplorują kajakowo kolejne ciekawe miejsca.

Targi Organizacji Studenckich

2011-10-11T15:32:00.005+02:00

Będziemy tam!

Już jutro w A-0 baaardzo ciekawe wydarzenie - Targi Organizacji Studenckich AGH :) W jednym miejscu będziecie mogli spotkać przedstawicieli 32. różnorodnych stowarzyszeń, klubów i zespołów, których jednoczy w tym roku jakże wymowne hasło: "Nie bądź goły na uczelni". Serdecznie polecamy, a więcej info na stronie: www.tos.agh.edu.pl

Honorowy Obywatel Miasta Rzeszowa

2011-10-04T13:46:00.014+02:00

29 września 2011 roku w Filharmoni Rzeszowskiej podczas nadzwyczajnej sesji Rady Miasta naszemu klubowemu koledze Piotrowi Chmielińskiemu został wręczony akt nadania tytułu Honorowego Obywatela Miasta Rzeszowa - "Tą zaszczytną godność nadaje się człowiekowi, którego pasja - wzbogacona ogromna determinacja, siłą woli, bogatą osobowością, a zarazem wielką wrażliwością i odpowiedzialnością, - zaowocowała odkryciami geograficznymi, powiększając wiedzę o świecie. Wytrwałość z jaką konsekwętnie dążył do celu, pozwoliła mu zapisać się na kartach historii, dzięki osiągniętym rekordom do dzisiaj nie pobitym. Jego odkrycia stanowia niekwestionowany wkład w kształtowanie obrazu współczesnego świata, rozsławiając tym samym imię Polski ....." i klub Bystrze o którym Piotr podczas swoich wystąpień nigdy nie zapomina.

Kajakarstwo lotnicze

2011-08-24T18:58:00.021+02:00

Norge 11

Kajakarstwo lotnicze to doskonała metoda dla tych, którzy mają mało czasu a lubią pływać dobrze i daleko. W roku bieżącym zostało wypróbowane połączenie Kraków - Oslo. Samego lotu ok. półtorej godziny i od razu można zabrać się do pływania. Minusem omawianej metody wyjazdowej jest konieczność wypożyczenia samochodu w razie braku dobrych przyjaciół na miejscu i konieczność zredukowania wagi łódki do 20 kg.

Relacja Majki z pierwszych dwóch dni:
"Wtorek (26.07 - przyp. red.) spotkanie u Słodkiego - zakupy, pakowanie, ważenie, pakowanie, ważenie i tak do późnych godzin wieczornych... mając nadzieję że niczego nie zapomnimy zabrać.
Środa ok 19.00 - spotykamy się na lotnisku, dopakowujemy bagaże i znowu ważenie (co nam trochę zajęło). To co się nie zmieściło do bagażu głównego lub kajaków upychamy do podręcznych lub zakładamy na siebie, a wszystko po co żeby nie było dość kosztownego nadbagażu. Różnorakie zakupy w bezcłówce, wejście na pokład samolotu jako ostatni wycieczkowicze i ahoj ku nowej przygodzie. Przylecieliśmy ok 23.00 - wcześniej niż planowo. Formalności z zarezerwowanym autkiem w Herzu nie sprawiają żadnych problemów (jakby nie było to wypożyczalnia pierwsza klasa) - za to jego odbiór przyprawia nas o wielkie (i to bardzo) zdumienie - takiego samochodu nie powstydziłby się nawet sam Koleś Git ;). Herz zafundował nam wakacje w Passku kombi, rocznik bieżący, pachnący nowością jak się do niego wsiadało... Montujemy nasz bagażnik (niestety to jedyny minus Herza, który bagażniki zapewnia tylko od października do końca zimy i trzeba go zorganizować samemu), pakujemy kajaki, cały nasz grajdołek i nowo poznaną w samolocie koleżankę Magdę - fizjoterapeutkę/rehabilitantkę mieszkającą w Oslo, której zaproponowaliśmy miejsce Bestii - ruszamy w drogę na północ. Po drodze jeszcze nocne zwiedzanie Oslo z podrzuceniem naszej koleżanki do domu... i droga długa jest, tylko 350 km... niektórzy jej nie pamiętają... możemy też podziękować norweskim przepisom drogowym czyli 100 na autostradzie, 80 w obszarze niezabudowanym i 40/50 w zabudowanym...

W Oppland jesteśmy wcześnie rano. Od razu oglądamy rzekę Sjoa - Amot (woda dość wysoka a raczej "jeszcze takiej dużej wody tu nie widzieliśmy") i kładziemy się na małą drzemkę do 10/11 (czyli dzień jak co dzień - przecież jesteśmy na wakacjach :).

Na rozpływanie - Sjoa- odcinek Playrun - duże falki, zabawa, chłopaki zadowoleni, pogoda wyśmienita. Potem na deser Sjoa odcinek Amot (Słodki i Lisek dają czadu) - odcinek dość wymagający zwłaszcza przy tym stanie wody, ale nikt nie narzeka. Biwakujemy w znanej miejscówce nad Loganem: grill, wieczorna sjesta i duże zaskoczenie tym, iż ciemno zaczyna się robić dopiero około północy... i jak tu mamy wcześnie iść spać?

Amot o zachodzie słońca

Piątek - 2 dzień pływania - Sjoa, Asengjuvet - rozwożę chłopaków na pływanie i idę pobiegać po okolicy przy okazji zbierając grzyby, których tutaj nikt z lokalesów nie zbiera. Po zebraniu się całego towarzystwa na mecie jedziemy oglądać odcinek Ridderspranget, a na dojeździe patentujemy zbieranie grzybów "z samochodu". Po tym jak zaczeły pożerać nas w całości norweskie zmutowane komary, postanowiliśmy jednogłośnie o przebazowaniu się już do Otty, gdzie mamy odebrać Bestie :). Jako iż na miejscu mamy jeszcze 2h wolnego, wyciągamy gotowanie, grzyby, zakupy z bezcłówki i robimy mały biwak na skwerku koło dworca. Wiadomo nie od dziś, Bestia wie kiedy się zjawić - oczywiście na gotowy makaron z sosem grzybowym z małą nutką malinówki!"

Wszyscy w komplecie: Wiktor, Lisek, Słodki, Majka, Bestia

Po samotnej romantycznej podróży przez pół Norwegii melduję się u ekipy na dworcu kolejowym w Ottcie, zjadamy kolację i przewozimy się do spania mniej więcej na koniec planowanego na dzień następny odcinka Otty.

Tora Bora

Rano wstajemy co niektórzy opuchnięci od ukąszeń tutejszych komarów i udajemy się na start po drodze podniecając się niezdrowo odcinkiem Tora Bora. Woda określona przez Słodkiego jako "duża". Na Ottcie podobnie, rzeka na początku z dużym miejscowym spadkiem i wypłaszczeniami, później długie bystrza a na koniec pływania miejsce wypatrzone już poprzedniego dnia w nocy, zwężenie całej rzeki i ogromny spadek. Godzina i 40 minut myślenia na dwóch kajakarzy - dobry wynik, szczególnie, że 4 pływających to mało do rozstawienia sensownej asekuracji w takim miejscu. Kawałek dalej skończyliśmy przy zatoczce, gdzie nocowaliśmy ostatnio. Można płynąć dalej ok 1 - 1,5 km do campingu. Trudności stwierdzone, nie oglądane.

Otta, pierwszy drop

Otta, ostatnie miejsce

Następny punkt programu to Ostri, standardowy odcinek od jeziora do mostka (przy którym spaliśmy). Lokalni norwescy zwykli rybacy mieli tam coś w rodzaju festiwalu, który sprowadzał się do siedzenia przy ognisku i piciu nie tylko wody sodowej. Poskutkowało to tym, że nikogo nie widzieliśmy z wędką, za to wszyscy spali już niedługo po północy.

Ostri, początek za jeziorem

Na rzece też woda "większa niż mieliśmy ostatnio". Skutkowało to wydłużeniem czasu płynięcia do ok. 40 minut i dwóch wysiadek prowadzącego do oglądania. Rzeka przyjemna i szybka, bystrza długie, trochę dziur do przeskoczenia.

Po pływaniu, jakby nie było, dość szybkim zapanował w grupie rozdźwięk - co dalej? Może Tundra? Nieee tam trzeba iść 40 minut z buta. Może Fina? Niee tam "class V must-run". Skończyło się na przydługiej podróży nad Raumę i niepływaniu już w tym dniu niczego. Normalnie wakacje!

Ulvaa, oglądanie przy okazji szukania spania

Baza nad Raumą

Na Raumie też woda większa niż Profesor pamiętał z wcześniejszych wyjazdów. Wiktor sobie odpuścił, zeszliśmy na wodę we trzech, ja głównie jako profesjonalny kamerzysta zespołu. Rzeka typu drop - jezioro, znacznie trudniejsza od Otty. Znów dużo czasu zeszło na asekurację (aparatami i kamerą) dwóch dropów w środku odcinka. Potem jeszcze jedna długa obnoska i do końca prościej.

Rauma, niższy drop

Rauma, wyższy drop

Co na koniec? Może jakiś tutejszy klasyk? Ula! Czasu wieczorem było dość żeby sobie jeszcze pooglądać wodospady i slajd. Woda duża, jeśli utrzyma się do następnego dnia to można odpuścić wodospady a na rzece będzie super. Jak to z nadziejami bywa woda się nie utrzymała, co stwierdziliśmy naocznie dotarłszy nad rzekę. Dzień wcześniej woda miała żółto-wełtawowy kolor a dziś czysta jak kryształ. Jak się później okazało było jej dość, do zorganizowania kilku przygód, które zjadły na tyle czasu, że wodospadów w tym dniu nawet nie oglądaliśmy.

Ula, oglądnie na dobry sen

Ula, slajd

Ula, koniec slajdu

Ostatnia noc, połączona z wybebeszaniem łódek i suszeniem rzeczy nad Lagenem. Cały następny dzień to podróż do Oslo. Smutno było żegnać Norwegię po tylko 5 (7) dniach. Trzeba będzie wrócić.

Film:

Porady praktyczne:

Na przełomie lipca i sierpnia w Norwegii jest słonecznie i bardzo ciepło: 25-27 st.
Norweskie komary nie bzyczą.
W Norwegii deszcz pada max. 15 minut/2 dni
W Norwegii jest tanie jedzenie (linia First Price w dyskontach spożywczych Kiwi) Makarony, dżemy, nawet parówki.
W Norwegii można spać do południa bo ciemno robi się o północy.

Czekając na wylot do Krakowa.
Znane linie lotnicze, które w przyszłości wprowadzą miejsca stojąco-latające

Foto w artykule: Majka, Wiktor, Bestia

2011-08-17T10:20:00.007+02:00

Górna Pilica

Dziadki Klubowe (nie mylić z Pradziadkami i Dinozaurami) w długi łykend sierpniowy spłynęły sobie Pilicę od Krzętowa do Placówki. Ok. 40 km rzeką wymazoną dla grup z małymi dziećmi. Dużo plaż i miejsc kąpielowych. Płynięcie z definicji bez spięcia, przy pięknej pogodzie, z ogniskami i księżycem w pełni w tle. Polecamy młodym rodzicom klubowym.

2011-08-02T12:29:00.008+02:00

Piotr Chmieliński - Honorowy Obywatel Miasta Rzeszowa

Rada Miasta Rzeszowa "dając wyraz uszanowania dla osiągnięć, dzięki którym wpisał się na karty historii, wnosząc niekwestionowany wkład w kształtowanie obrazu współczesnego świata" przyznała Piotrowi Chmielińskiemu tytuł Honorowego Obywatela tego miasta. Uroczyste nadanie tytułu odbędzie się 29 wrześna 2011 w Rzeszowie.

G/flex Epoxy Kayak Challenge

2011-07-20T22:56:00.001+02:00

Koledzy ostatnio często muszą łatać kajaki, zatem alternatywa dla klasycznego spawania.

Breaking the Legends (LW)

2011-05-27T09:58:00.001+02:00

W Alpach susza, jednakże w maju postanowiliśmy* pojechać w owiane legendami regiony - Piemont i Tessin. Mimo że teoretycznie w okolicach połowy maja powinna być tam dobra woda, rzeczywistość okazała się brutalna. Jednakże mimo permanentnego LW, podczas wyjazdu mogliśmy popływać jedne z najciekawszych rzek w tych regionach.

* - z grubsza rzecz biorąc: połączone ekipy AKTK Bystrze, FatH i SKK Morzkulc.

Rozpływanie
Dojeżdżamy do Szwajcarii i zaczyna padać. Szybkie sprawdzenie pegli - jest dobra woda na Glennerze. W sam raz na początek i do tego niesamowita, grafitowa woda.

Glenner - pierwsze miejsce z odwojem

Glenner - sztuczny próg

Dzięki opadom w okolicy, na Verzasce podskoczyła woda z 10 cms do 25 cms, więc zostajemy w Tessinie.

Breaking the Legends w Tessinie
Od następnego dnia zaczynamy "przełamywać legendy" w Tessinie. Popadało, więc jest woda na Ribo i Środkowej Verzasce. Na początek 14 metrowy wodospad/slajd, a potem już z górki :-)

Ribo Fall - Kornel

Czujny odwój na Ribo - Turek

Verzasca - Hexenritt - Łuki

Verzasca - Slajd Lucyfera - Radek

Breaking the Legends w Piemoncie
Jako że perspektyw na wodę w Tessinie brak (szybko spada), przewozimy się szybko do Piemontu. Kolejne dni schodzą nam na pływaniu na Sesii (środek, góra i gorge), Sorbie, Egua (150 ‰ spadku) i Sermenzie (środkowa, dolna i balmuccia klamm).

Egua - entry drop - Kozica

Egua - Orzech

Egua - slajd - Arbuz i Łuki

Egua - końcowy drop - Arbuz

Wieczór mamy zapełniony pracami spawalniczymi w wykonaniu Radka oraz degustacją doskonałego włoskiego wina.

Wieczorne prace spawalnicze

Końcowa katarakta na Środkowej Sesii - Turek

Sesia: Gorge - katarakta wejściowa - Kozica

Sorba slides - Radek

Rolnik na Dolnej Sermenzie

Środkowa Sermenza - pierwszy drop - Topik

Egua - Prymus

W czwartek dolatują do nas Kasia z Matyldą (wsparcie lądowe) i Słodziak z Kozim (wsparcie wodne).

Cała Polska czyta dzieciom :-)

Montowanie kajaków po podróży samolotem

Egua - Słodziak

Powrót do Tessinu
Pod koniec wyjazdu przyszedł czas na "legendarną Verzascę" - dolny odcinek będący największym klasykiem regionu Tessin. Oczywiście LW :-) Zmęczenie, mnóstwo zdjęć i duża grupa spowodowała, że 3 km odcinek zajmuje nam 5 godzin.

Verzasca - Slajd Lucyfera - Kozica

Verzasca - Kornel wpływa do Ślimaka

Verzasca - slajd w Lavertezzo - Słodziak

Verzasca - Słodziak wypływa do Ślimaka

Verzasca - Słodziak i Łuki wypływają (?) ze Ślimaka

Powrót
Na zakończenie pozostało nam pływanie czegoś po drodze do Polski. Po opowieściach na temat kanionów Lechu, zeszliśmy na górną część (Lech - Warth), tym razem w okolicach MW. Z odcinka najtrudniejsze było coś, co Niemcy nazywają hochtragen - wyjście z końca odcinka 20 minut z kajakami w górę do drogi. Stamtąd już tylko 15 godzin jazdy i o 5 rano jesteśmy w Krakowie (do Gdańska ekipa jedzie jeszcze chwilę dłużej).

Podsumowanie
Mimo niskich stanów wody w Tessinie i Piemoncie zawsze da się znaleźć coś do popływania, a odcinki są zupełnie inne niż w pozostałej części Alp - typowe steep creeking.

Statystyki wywrotolotka: w sumie 30,75 pkt. Wyniki szczegółowe i wygrani pozostaną w pamięci uczestników wyjazdu :-) Najwięcej wywrotek przysporzyło Ribo: 8.5 pkt.
Spawolotek: spawarka była uruchamiana 6 razy, z czego 3 razy do jednego kajaka...
Wiosłolotek: dwa wiosła złamane, jedno wygięte.

Informacje praktyczne

Opisy rzek: przy organizacji wyjazdu przydadzą się stare przewodniki Spilkera (lata 90-te, nie należy się tylko przerażać skalą WW do WW 8 :-) oraz liczne opisy na 4-paddlers.com i www.paddeln.at. Wkrótce opisy na BystrzeWiki
Gdzie: na początek przygody z Piemontem najlepiej pojechać do doliny Valsesia - jest najlepiej opisana, a rzeki są blisko siebie.Po drodze jest jeszcze Tessin - okolice Locarno i Lago Maggiore.
Kiedy: generalnie termin na Piemont i Tessin to maj, jednakże nie ma reguły kiedy dokładnie (początek czy koniec). Woda w rzekach jest ze śniegu (w tym roku było go bardzo mało) oraz z deszczu. Przydaje się monitorowanie pegli na rivermap.ch
Noclegi: w dolinie Valsesia znajduje się fajny kemping w Balmuccia, przy ujściu Sermenzy do Sesii - przy bazie raftowej Monrosa (płaciliśmy 5 E / os.). Oczywiście można poszukać innych (np. w Campertogno) - nam się nie chciało :-)
Odległości: Kraków - Piemont (przez Niemcy i Szwajcarię), ok. 1500 km. W sumie zrobiliśmy 3700 km.

Więcej zdjęć w galerii Bystrza.

Na zakończenie zapowiedź filmiku:

Uczestnicy wyjazdu

Małgorzata Liber (Koza) - AKTK Bystrze,
Robert Szymacha (Topik) - AKTK Bystrze, jedną nogą w FatH,
Łukasz Zieliński (Motor vel Turek) - AKTK Bystrze, kandydat do FatH,
Kornel Sośnicki - AKTK Bystrze,
Łukasz Pająk (Hudy) - AKTK Bystrze oraz FatH,
Michał Drwota (Arbuz) - FatH,
Jacek Daszkowski (Prymus),
Maciej Adamek (Bestia) - AKTK Bystrze,
Radosław Orłowski - SKK Morzkulc,
Łukasz Orzeszyna (Orzech) - SKK Morzkulc,
Magdalena Brzezińska (Brzózka),
Kasia i Matylda - inspiracje FatH,
Paweł Rachwał (Słodziak) - FatH,
Michał Koział (Kozi) - FatH.

Puchar Prezesa

2011-05-22T22:38:00.003+02:00

Jak co roku Akademicki Klub Turystyki Kajakowej "Bystrze" pragnie zaprosić wszystkich na Puchar Prezesa. Impreza tradycyjnie odbędzie się w pierwszy weekend Czerwca (tj. 4-5.06.2011), w tym samym miejscu co zwykle - nad rzeką Białką przy szałasach w Jurgowie.

Koszt imprezy wynosi:
- 90 zł (z transportem z Klubu)
- lub 60 zł (bez transportu)
- dodatkowo można zakupić koszulkę w cenie 25 zł
(proszę o wcześniejszą informacje o rozmiarze koszulki, damska czy męska)

Zgłoszenia proszę kierować do dnia 29 maja 2011 (niedizela) na
adres: prezes@bystrze.org

W zgłoszeniu należy zamieścić:
- Imię Nazwisko (Ksywa)
- Klub
- opcja z transportem czy bez
- rozmiar koszulki (dla chętnych)

Serdecznie Zapraszam

Rycie po korycie

2011-05-10T13:03:00.002+02:00

Kolejny filmik z AMP Kamienna 2011 i Kamienicy Tanvaldzkiej, produkcji Bestii:

"Rumuńska klasówka"

2011-05-07T16:39:00.012+02:00

Kiedy nie ma wody, kajakarze stają się jeszcze bardziej kreatywni i spontaniczni. Weekend majowy dla niektórych najpierw miał mieć akcent włoski, potem austriacki a co wyszło? Wyszła podróż do krainy gór i dziur z legendarnym Zakopiańczykiem i jego haremem.

Piątek godz: 12:00

Piemont przełożony, Alpy odwołane, może by tak ta Rumunia z Klasą??
I stało się. Szybkie pakowanie, zakupy i pobudka w sobotę o godz. 3:00.
4:00 zbiórka. Skład uformowany. 8 osób w tym aż 5 kobiet. Ola Boga!
Samochód kajakarzy: Topik, Koza, Wydmuszka, Bestia
Harem Klasy (7c): Alina, Alicja, Natalia i Klasa

Jedziemy!!

W związku z tym, że mamy kochaną Unię, a jeszcze bardziej kochane Schengen droga aż do Rumunii upłynęła całkiem przyjemnie. Zatrzymywaliśmy się w zasadzie głównie na granicach, aby kupić winiety. Na granicy słowacko- węgierskiej trochę więcej rozrywki: lokalni grajkowie nie dali nam spokoju, aż nie otrzymali pieniędzy lub kanapki.

Wjazd do Rumunii

Wielu z nas już powoli zapomniało jak wygląda kontrola na granicy, Rumunia nam o tym przypomniała. Kraj jest członkiem UE, ale porozumienie z Schengen tam jeszcze nie dotarło. Na szczęście obyło się bez problemów. Gorzej było po drugiej stronie. Plan był taki, żeby za euro bądź dolary kupić leje (walutę Rumunii), ale kantoru na granicy nie uświadczyliśmy. Za to na wstępie pozbyliśmy się 3 euro od samochodu za winietę. Hmm winieta taka tania? Chwilę potem okazało się dlaczego. Podróż przez Rumunię to istny kunszt jazdy po dziurach, między dziurami, tzw. taktyka na Anglika (lewą stroną drogi, jak prawa jest w dziurach), choć nie zawsze się udaje. Po drodze liczne cerkwie, a naprzeciw nich po drugiej stronie ulicy Kościoły katolickie. Większość miast wygląda jak typowa polska wieś: pola, domy, dużo wozów z końmi, a nawet wołami. Mało sklepów, mało stacji, za to dużo dziur w drodze i architektury która poraża.

Wesoły cmentarz

Po kilku godzinach docieramy do głównego punktu wycieczki objazdowej: Wesołego Cmentarza (Cimitirul Vesel) w miejscowości Sapanta. Ciekawe miejsce do obejrzenia. Każdy z nagrobków przedstawia rysunek i opis życia danej osoby, bądź okoliczności jej śmierci. Na środku cmentarza stoi stara cerkiew.
Niedaleko mieści się również nowy monastyr z wysoką na 75m wieżą, co czyni go najwyższym budynkiem sakralnym świata.

Dojazd w okolice Borsy i przełęczy Prieslop

Po kilkunastu godzinach docieramy na miejsce naszego pierwszego noclegu. Rozbijamy namioty i ustalamy plan działania:
Plan A: niedziela- góry Rodniańskie, wyjście na wysokość około 2000 m, po drodze zdobycie szczytu Ineu (2200) i granią w stronę najwyższego szczytu Gór Rodniańskich: Pietrosul (2300 m.), następnego dnia zdobycie szczytu, zejście do Borsy i stopem w kierunku Gór Marmaroskich, na ostatni dzień nie mieliśmy sprecyzowanych opcji, powrót do Krakowa późno w nocy.

Plan B: hmmm J

Pierwsze podejścia

Mimo zapowiadanej złej pogody, pierwszy dzień był istną bajką. Dodatkowo po drodze morze krokusów, całe łąki, ciężko było nie wejść na nie.
Po kilku godzinach docieramy do przepięknej doliny, czas na zdjęcia i odpoczynek, potem pierwsze większe podejście. Zdobywamy wysokość bardzo szybko, a widok na górze jest taki, że aż dech zapiera. Gdzie się nie obejrzeć góry, w dali nawet widać Czarnohorę. Dalej poruszaliśmy się już głównie granią, z niewielkimi podejściami i zejściami po drodze, aż dotarliśmy do miejsca, w którym powinniśmy zejść około 400 m niżej do chatki. Duża ilość śniegu i ambitne plany na kolejny dzień zadecydowały jednak o noclegu na wysokości około 1900 m. Rozbijamy namioty, jemy przedziwne potrawy np. kuskus z gorącym kubkiem, kuskus z kurczakiem, czy lio chili con carne. Susząc mokre skarpetki obserwujemy zmierzającą w naszym kierunku burzę. Idziemy szybko spać, nastawiamy budziki na 5 rano.

A o 5 rano?

Budzi nas deszcz, Klasa wygląda z namiotu, a tam mgła, widoczność minimalna. Więc co? Śpimy dalej, może przejdzie. Godz: 12:00 chyba jednak nie przejdzie.
Nadchodzi czas na Plan B: ewakuacja. Pakujemy plecaki, zwijamy namioty i zaczyna się rumuńska klasówka: powinniśmy zejść do przełęczy Prieslop niebieskim szlakiem, ale niebieskie dawno przykryło białe, a w prawo, w lewo, do przodu i do tyłu widzimy na odległość kilku metrów. Ponad godzinę schodzi nam na ustalenie miejsca do zejścia: czytamy mapę, sprawdzamy wysokość na zegarku, ustalamy przy pomocy kompasu kierunek i podejmujemy decyzję: gdzieś tam musimy zejść. Główną metodą jest zjazd na pupie, bo śnieg jest dość głęboki, a szlak zasypany. Po pewnym czasie widzimy jezioro, wreszcie jakiś namacalny punkt odniesienia. Jesteśmy w domu! I tak było. Ledwo znaleźliśmy się koło jeziora, odnalazł się też szlak, a po kilku godzinach cali zmoczeni dotarliśmy do naszych samochodów.

Szukanie noclegu
Ciuchy mokre, namioty mokre, buty mokre, a dalej pada- już od 20 godzin!
Czas na szukanie przyjaznego, ciepłego pensjonatu. Ceny w Rumunii są zbliżone do polskich, waluta również (1 lej= ok. 1 zł), ale pierwsza propozycja lekko nas zaszokowała: 40 lei od osoby za spanie na podłodze w nieogrzewanym pomieszczeniu. Szukamy dalej, a tu taka miła niespodzianka: dwa przytulne pokoiki (25l od osoby), miła pani i do tego dało się z nią porozumieć. Rumuński należy do rodziny języków romańskich, ale dużo w nim zapożyczeń ze słowiańszczyzny, języka rosyjskiego i włoskiego. Niestety mało osób porozumiewa się tam w języku angielskim. Jedynie w restauracji udało się nam dogadać w sprawie posiłku: Which is big and good?? This, Ok. For all, and beer please J.
Pojedzeni odwiedzamy jeszcze lokalny sklep i wracamy do pensjonatu. Pani na miejscu pozwala nam praktycznie na wszystko. Nasze mokre rzeczy suszą się wszędzie: na schodach, barierkach, suszarce do prania, pokoju, a na dole świetlica, ale będzie integracja!.

Poranek i powrót

Nastawieni na to, że obudzimy się z chmurami za oknem nie planowaliśmy wczesnej pobudki. A tu z samego rana pogoda inna o 180 st. Znowu słońce, znowu ciepło, a my mamy mokre buty. Klasa zarządził szybki wypad, aby obejrzeć niedaleki wodospad. Miny i chęci uczestników były różne, dlatego podzieliliśmy się na dwie ekipy, jedną zwiedzającą Complex Turistik Borsa, drugą zwiedzającą wodospady. Po 3 godzinach obydwie ekipy powróciły do samochodów i udaliśmy się w stronę Krakowa. Tym razem bez dłuższych przerw, a zwiedzanie odbywało się głównie zza szyb samochodów. Drogę powrotną obraliśmy przez większe miasta: Satu Mare, Baia Mare, kręte przełęcze i lokalne wioski ze starymi tradycyjnymi bramami. Mimo tego, że robiliśmy przerwy tylko na granicy powrót zajął nam 13 godzin. Wróciliśmy do Krakowa zadowoleni, a że weekend bez kajaków? Da się :).

Kamiena River, Poland

2011-05-06T00:30:00.003+02:00

Jak wiecie na zawodach wody nie było... za to była miesiąc wcześniej. Z cyklu znalezione w sieci.

AMP Kamienna filmowa relacja przygotowana przez Szklarnię TV

2011-05-04T09:47:00.003+02:00

www.szklarnia.tv

AMP Kamienna 2011 Epilog

2011-04-19T19:42:00.019+02:00

"Nie ma nie ma wody na pustyni..... a wielbłądy jednak chcą pić". Tak można podsumować już XXVIII Mistrzostwa AMP Kamienna 2011, bowiem mimo wyjątkowo niskiej wody na Kamiennej (nieco ponad 80 cm), w piątek wieczorem w "Wojtku" zameldowało się ponad 100 osób. Nie zabrakło stałych bywalców, a mile zaskoczyło pojawienie się całkiem nowych twarzy. Cały wieczór minął bardzo przyjemnie,
a z "Wojtka" słychać było z daleka dźwięk gitar i bębenków nastrajających pozytywnie do sobotnich zawodów.
W sobotę nie dane było długo pospać. Od rana słychać było gwałtowne ruchy i głosy, że trzeba przecież jeszcze poćwiczyć przed startem. I jaki to był start!! 98 zawodników, w tym 14 kobiet, 72 mężczyzn i 12 zawodowych kajakarzy ( w tym jedna kobieta). Do tego piękna pogoda i krajobrazy, aż chciało się uśmiechać do fotoreporterów.

Po wyczerpującym dniu przyszedł czas na ogłoszenie wyników
i rozdanie nagród, a była ich cała masa. Oprócz nagród przyznanych zwycięzcom, bardzo emocjonująca okazała się tombola. Wśród nagród pojawił się m.in bagażnik kajakowy firmy Thule, ubrania firmy Kwark, wiosła od firmy Kanokajaki i Fankajak, kamizelki kajakowe od firmy Prokajak. Każdy z uczestników otrzymał niezawodnego Sporka ufundowanego przez firmę Makanu. Wśród sponsorów nie zabrakło też firmy Hiko, Nurt, Ratex, Agility Skills,
a o nasze ciało i duszę zadbała masarnia Ząbek i Browar Okocim.

Na męskim podium stanęli:

I miejsce: Edwin Sztuba; suma czasów: 13:08,92
II miejsce: Łukasz Orzeszyna; -''- : 13:13,87
III miejsce: Michał Krotofil;-''- : 13:21:60 (również III miejsce w ubiegłym roku)

Damską konkurencję zdominowało Bystrze:

I miejsce: Małgorzata Liber; czas: 6:53,93 (nie po raz pierwszy na podium)
II miejsce: Ewa Balon; czas: 7:51,55 (kolejny tegoroczny sukces, po LOOP'ie 2011)
III miejsce: Dominika Krzyżanowska czas: 8:00,98 (również III miejsce w 2010 r.)

Pierwszy raz od wielu lat udało się utworzyć osobną kategorię zawodniczą mężczyzn:

I miejsce: Bogdan Sztuba, czas: 6:27,36
II miejsce: Marcin Labiszak, czas: 6:32,45
III miejsce: Piotr Sztuba, czas: 6:33, 79

Bardzo liczna okazała się kategoria drużynowa. Do walki o podium stanęło bowiem 19 drużyn, z czego można było sklasyfikować aż 15.
I w tej kategorii Bystrze nie zawiodło. Na I miejscu stanęła drużyna
o dźwięcznej nazwie "Cali w bieli" w składzie: Robert Szymacha, Małgorzata Liber, Przemysław Kmita i Marcin Powroźnik. Kolejna zwycięska drużyna to miks warszawsko, gdańsko- sopocki o nazwie "Solo befarung" w składzie: Łukasz Orzeszyna, Marcin Adamczyk, Radosław Orłowski i Michał Kamiński. III miejsce to też wynik integracji dwóch klubów: Morzkulca i Habaziów: "Sól w gaciach" (Marcin Pstrąg, Alicja Ambroszkiewicz, Bartosz Jankowski, Tomasz Kubiak-Bielski.

Po ogłoszeniu wyników przystąpiliśmy do konsumpcji pysznej kaszanki, karkówki i wielu innych specjałów, a gitary brzmiały aż do samego rana.
Do zobaczenia za rok, w równie pokaźnym składzie i z równie szerokimi uśmiechami na ustach.

Z kajakarskim pozdrowieniem!

AKTK Bystrze

Na Leja

2011-04-13T18:08:00.002+02:00

Zapraszam wszystkich na nasz tradycyjny spływ wielkanocny!
Odbędzie się on w Poniedziałek Wielkanocny 25 kwietnia 2011 na Przełomie Dunajca, na odcinku ze Sromowców do Szczawnicy.

Dla osób chętnych będzie możliwość płynięcia kajakiem lub pontonem (pierwsze wodowanie !!!).

Na spływ jak co roku zabieramy przysmaki z wielkanocnego stołu.

Program spływu:
* 7:30 - zbiórka pod magazynem, dobór sprzętu, pakowanie przyczepy oraz przygotowanie śniadania
* 8:15 – śniadanie w klubie
* 9:00 - wyjazd
* 11:30 - zejście na wodę
* 14:00 – dopłynięcie do Szczawnicy
* 17:00 - powrót do Krakowa

Podczas zapisywania się proszę o takie informacje:
* ponton/kajak
* sprzęt własny/ klubowy
* bus/ transport własny

Kierownik: Jerzy Rybka, tel.: 697-905-940, e-mail: jerzy.rybka[malpa]gmail.com

Koszt spływu: 60 zł – obejmuje transport busem, ubezpieczenie i bilet wstępu
Koszt spływu bez busa (sam bilet i ubezpieczenie): 14 zł
Do powyższych cen należy doliczyć + 30 zł za kajak lub miejsce w pontonie (dla osób spoza klubu)

GWARANCJA MILE SPĘDZONEGO CZASU: BEZCENNA :)

Marzanno marzanno.......

2011-03-24T20:02:00.011+01:00

Ubiegły weekend obfitował w atrakcje. W piątek Impreza Integracyjna tegorocznego Kursu, w sobotę kibicowanie mocnej ekipie Bystrzackiej na LOOP-ie, a w niedzielę co?? Powitanie Wiosny! Z racji tego, że od pamiętnych spływów Chechłem i Sztołą staliśmy się fanami ziemi śląskiej wybór padł na Białą Przemszę. Skład osobowy całkiem zacny (15 osób) postanowił zmierzyć się z bezlitosną rzeką płynącą zarówno przez Małopolskę jak i Śląsk. Nie zawiedli pogromcy Sztoły, a nawet reprezentacja tegorocznych Kursantów. Spływ rozpoczęło spalenie i wrzucenie naszej Marzanny do wody z pieśnią na ustach oraz tradycyjnie Hymn Bystrzacki.

Pogoda można powiedzieć, że dopisała. W porównaniu do poprzednich dni nam przynajmniej pod koniec spływu zaświeciło słońce. Rzeczka w mojej opinii bardzo przyjemna, nurt ciągnie aż miło (najprawdopodobniej był całkiem wysoki stan wody), a ponadto na rzece jest co robić: zwałki dzięki uprzejmości lokalesów (bobrów), kilka nie wysokich progów, przy których aż miło potrenować promowanie, stanie na fali, czy samo wiosłowanie pod prąd. Rzeka do łatwych nie należy, głównie ze względu na szybki nurt i jednocześnie dużo przeszkód, o czym może świadczyć ranking w wywrotolotku: 4 (ale kto, ile i dlaczego to nasza słodka tajemnica). Na wodę zeszliśmy dość późno, ale przecież do pokonania tylko 6,5 km, a nurt szybki. Wydawać by się mogło, że spłyniemy to w godzinę, ale nadmiar atrakcji spowodował, że dystans na niedzielne popołudnie wyszedł w sam raz. Wyjazd zakończył posiłek w metropolii Jaworzno. Zmęczeni, szczęśliwi i usatysfakcjonowani wróciliśmy do Krakowa. Kto nie był niech żałuje. Drżyjcie śląskie rzeki, niedługo na resztę przyjdzie pora!

Skład:

Sosna
Ciosanka
Doda
Wydmuszka
Koza
Grzesiek kursant
Krzysiek Zdanowicz
Tomek
Ruda
Koronki: Rafał, Blanka
Asia kursantka
Ania Trybuła
Szczepan Sutor
Kuba Trybuła

Pokaz Slajdów z Chile, 1 kwietnia 2011, Klub AKTK Bystrze, godz: 20:00

2011-03-24T09:46:00.003+01:00

Chile jest długie i wąskie. Od granic Peru na północy do przylądka Horn na południu kraj liczy ponad 4 tysiące kilometrów. Z jednej strony kraju połyskują fale oceanu, po drugiej lśnią śnieżne szczyty gór - Andów. Na północy słońce pali piaski najsuchszej pustyni świata jaką jest Atacama, na południu lód skuwa Ziemię Ognistą, z której już bardzo niedaleko do Antarktydy.

Te zróżnicowane krajobrazy zaprezentują Basia i Łuki.

Zabierzemy Was również na wyspę, która jest najbardziej oddaloną od wysp i lądów zamieszkaną wyspą na świecie!

2011-03-22T09:58:00.009+01:00

Prelekcja w Rzeszowie

W zeszłym tygodniu na zaproszenie Prezydenta oraz Przewodniczącego Rady Miasta Rzeszowa nasz protoplasta Piotr Chmieliński w wypełnionej po brzegi sali Teatru Maska opowiadał o Bystrzu, Colce i Amazonce. Odwiedził równiez przedszkole Akademii Małych Odkrywców gdzie, jak sie wydaje, został cierpliwie i z zainteresowaniem wysłuchany. Udzielił również obszernego wywiadu dla TV Rzeszów

Slajdowisko na AWF-ie

2011-03-20T20:20:00.004+01:00

Zapraszamy na slajdowisko które odbędzie się w środę 23.03.2011 o godzinie 20:00 na AWF-ie w sali B. Będzie można posłuchać relacji i pooglądać zdjęcia z wyprawy:

1) Korsyka 2010 – byle do morza…

Robert Szymacha (Topik) i Małgorzata Liber (Koza) opowiedzą o spływaniu rzekami legendarnej Korsyki – wyspy będącej Mekką kajakarzy górskich.

2) Colca Canyon '02

Łukasz Pająk (Łuki) przedstawi relację z wyprawy zorganizowanej z okazji 20-lecia przepłynięcia kanionu Colca w Peru przez kajakarzy z „Bystrza” (słynna wyprawa Canoandes '79).

Po slajdowisku zapraszamy na piwko do klubu Jabłonki, przy AWFie :)
AKTK „Bystrze” serdecznie zaprasza!!

Halowe Otwarte Mistrzostwa Polski Loop 2011

2011-02-23T22:11:00.011+01:00

Przypominamy że już 19 marca tego roku odbędą się Halowe Otwarte
Mistrzostwa Polski Loop 2011 na basenie w Zabierzowie. Oto zapowiedź:

Więcej informacji można szukać na stronie http://www.loop11.zafriko.pl/

Nowości na stronie Klubu

2011-02-13T18:25:00.000+01:00

Na stronie Klubu pojawiły się następujące nowości:

w dziale "Wyprawy" - relacja Tomanka z obchodów 25-lecia eksploracji Colci (2006) oraz relacja Topika z Korsyki 2010 (ta sama, co poprzednio była na blogu);
w dziale "Galeria" - zdjęcia z Colci 2006 oraz wyjazdu na Sun Kosi (2009).

Fot.: Colca Canyon 2006

W galerii z powrotem pojawiły się stare zdjęcia w działach:

Wyprawy,
Imprezy.

Fot.: Rzeka Krka, Jugosławia '76. Jurek Bubula i Janusz Jakielaszek

Fot.: Sabała podczas Juwenaliów 1992

Jeśli ktoś jest w posiadaniu innych archiwalnych zdjęć, proszony jest o kontakt z Ciemniakiem.

2011-02-08T10:27:00.005+01:00

Kolejny tekst o Piotrze Chmielińskim w Gazecie Rzeszowskiej -

Tomanek

Ostatnie metry wyprawy Olka

2011-02-02T16:26:00.003+01:00

Informacja od opiekuna medialnego Arsoba Travel z dnia 02.02.2011
Jerzy Arsoba od dwóch dni jest w Brazylii. Poleciał tam, by wraz z Ambasadorem RP w Brazylii Panem Jackiem Junosza Kisielewskim przywitać Olka.
Dziś około godziny 02:00 w nocy pojechali z Fortalezy do Acarau. Ok. 09:00 byli na miejscu, a po szybkiej lokalizacji znaleźli się na plaży, skąd WIDZĄ OLKA!!!! jest w odległości ok. 500m, zmierza do ujścia rzeki, by bezpiecznie dobić do brzegu! szacujemy, ze to kwestia 2 godzin! :)))))
Panowie czekają na Olka w małym porcie rybackim, z którego łodzią popłyną na spotkanie.
W dniu dzisiejszym planowane są badania Olka w Centrum Analiz Lekarskich w Fortalezie, a jutro konferencja prasowa.

Więcej na:
Aleksander Doba Kayak Expedition

Od Wisłoka do Amazonki

2011-02-02T10:38:00.008+01:00

W Gazecie Rzeszowskiej ukazał się wywiad z Piotrem Chmielińskim - "Od Wisłoka do Amazonki"

Polecam uwadze wszystkich bystrzaków

Pozdrawiam

Tomanek

Harmonogram imprez 2011

2011-02-01T12:16:00.002+01:00

Witam,

dziś w klubie zawisł harmonogram imprez klubowych (przedstawiony
poniżej), zachęcam do zapisywania się na kierowników poszczególnych
imprez:

1. Kryspinów 26 marzec
2. Kryspinów 27 marzec
3. Dolny Dunajec 2-3 kwiecień
4. Czechy Szkoleniowe 9-16 kwiecień
5. AMP Kamienna 16-17 kwiecień
6. Na Leja 25 kwiecień
7. Wiosna Radosna 7-8 maj
8. Dunajec 14-15 maj
9. Białka 28-29 maj
10. Puchar Prezesa 4-5 czerwiec
11. Alpy Szkoleniowe maj/czerwiec
12. Białka Szkoleniowa czerwiec/ lipiec
13. Drawa Szkoleniowa 15-31 lipiec (SKK Morzkulc)
14. Akcja Lato lipiec - sierpień

Pozdrawiam,
Frodo

Kurs Kajakarstwa Górskiego 2011

2011-01-31T00:27:00.009+01:00

Zapraszamy na Kurs Kajakarstwa Górskiego 2011.
Najbliższe spotkanie informacyjne już 10 lutego o godz: 19 w siedzibie Naszego Klubu.

Zobacz Kurs Kajakarstwa Górskiego na Facebooku.

Walne Zebranie Członków Klubu AKTK "Bystrze"

2011-01-29T23:55:00.005+01:00

W dniu 28 stycznia odbyło się Walne Zebranie Członków
i Sympatyków
Klubu AKTK "Bystrze". W głosowaniu został wybrany Prezes:
Bartłomiej Tomala
i Vice Prezesi:
Kornel Sośnicki,
Franciszek Cios
oraz Jerzy Rybka (już na drugą kadencję).

Nowemu Zarządowi życzymy powodzenia i licznych dobrych pomysłów na zarządzanie Klubem.

Ustępujący Zarząd i Klubowicze

Korsyka 2010, czyli byle do morza...

2011-01-27T21:30:00.001+01:00

Celem wyjazdu była penetracja rzek legendarnej Korsyki – wyspy będącej Mekką kajakarzy górskich.

Na temat Korsyki chodzą opowieści od bardzo dawna. To właśnie rzeki z tej wyspy były inspiracją do powstania pierwszych kajaków creekowych.

Korsykańska bandera

Po wielu latach "opuszczenia" Korsyki przez polskich kajakarzy, w końcu pojawiły się tam dwie ekipy (tydzień przed nami była ekipa z Habazi). W wyjeździe organizowanym przez Bystrze wzięli udział zarówno kajakarze z południa, jak i z północy.

Przygotowania

Przygotowania do wyjazdu trwały kilka tygodni. Pierwszym etapem było skompletowanie ekipy na wyjazd. Z Bystrza chętne były 4 osoby (Topik, Koza, Doda, Turek), a także znalazły się osoby z Polski północnej (Walerek, Maciek, Radek i Beatka – aktualnie w Krakowie).

Głównym „problemem” logistycznym przy wyjeździe na Korsykę jest określenie terminu wyjazdu odpowiednio wcześniej. Wiąże się to z rezerwacją promu, który przy wcześniejszym wykupie biletu kosztuje grosze (ok. 100 E za samochód + 4 osoby), a przy rezerwacji tuż przed wyjazdem – co najmniej cztery razy tyle. Prom można zarezerwować on-line na stronie http://www.corsica-ferries.co.uk/ (z Livorno do Bastii). Postanowiliśmy wyjechać na przełomie marca i kwietnia, i zaraz po tym zajechać na Czechy zobaczyć jak sobie radzi ekipa z Czech Szkoleniowych. Start: 31 marca 2010 r.

Podróż i dojazd na miejsce

Jazda z Krakowa do Livorno na prom to ponad 1400 km, w sumie ponad 14 godzin jazdy. Jako że prom mamy o 13:30, aby zbytnio się nie spieszyć wyjeżdżamy późnym wieczorem. Po kilkunastu godzinach jazdy po autostradach (praktycznie cały czas autostrada) zaczynamy zbliżać się do wybrzeża. Przy okazji GPS pokazał, że w okolicach Livorno znajduje się Piza – postanawiamy więc sprawdzić (kiepsko u nas z geografią :-), czy jest to ta sama Piza, w której jest krzywa wieża. Okazuje się że tak, a przy okazji uczymy się parkowania „na Włocha” – nie rozglądamy się za znakiem „parking” (a wręcz go unikamy, bo przecież na pewno jest płatny…), lecz znajdujemy jakiekolwiek miejsce przy krawężniku. Oczywiście żeby zaparkować po prostu zatrzymujemy samochód i 2 osoby wysiadają żeby zatrzymać cały ruch na ulicy :-)

Krzywa wieża w Pizie

Piza obok Livorno okazuje się być „tą” Pizą, a krzywa wieżajest rzeczywiście krzywa, więc w spokoju jedziemy dalej w stronę Livorno.

Przed wjazdem na prom dołącza do nas drugi samochód i wkolejce spotykamy kolejne samochody z kajakami na dachu – w tym okresiewłaściwie nie ma alternatyw w tej części Europy, jeśli chodzi o miejsce dopływania WW.

Miejscówka marzeń na promie :-)

Najbliższymi rzekami od Bastii są Golo i Asco, tam też siękierujemy po opuszczeniu promu. Podczas jazdy wzdłuż dolnego Golo widać, żestan wody nie jest powalający, a także że ten odcinek jest dość mało ciekawy. Wieczoremudaje nam się dojechać nad Asco, jednakże jest już na tyle późno, że właściwienie widać jaki jest poziom wody, więc jedziemy szukać miejsca biwakowego wokolicach Górnego Golo. Podczas jazdy w górę rzeki spotykamy kajakarzy, którzymówią że na Asco jest sucho, ale na Górnym Golo da się od biedy pływać. No cóż,miało był rozpływanie WW 3-4, a będzie trochę trudniej :-)

Dzień 1 – Golo

Rano budzi nas brzęk menażek. Pomyślałem, że ktoś wstał rano (tylko czemu o 7!!) i postanowił posprzątać. Tylko dlaczego przy tym chrumka?! Szybko wychodzimy z namiotów i okazuje się, że to korsykańskie świnie przyszły na śniadanie i wylizały nam do czysta menażki :-) Całe szczęście nie są agresywne, tylko nieco natrętne i nie bardzo chcą dać się odgonić…

Zmywarka do naczyń :-)

Za radą spotkanych wczoraj kajakarzy jedziemy nad Górne Golo– jeden z trudniejszych odcinków w okolicy. Po zejściu na start widać, że szałuz wodą nie ma... Przewodnik opisuje WW 5 (X), jednakże rzeka okazuje się byćznacznie łatwiejsza WW 4 – 5 (X), i to jeszcze przy LW. W praktyce płyniemykilka godzin, oglądając i asekurując większość trudniejszych miejsc. Popierwszej połowie odcinka (na którą jest stanowczo zbyt mało wody), zaczyna sięciekawiej – wody jakby przybywa, robi się bardziej stromo. Już na samympoczątku pierwsze trudniejsze miejsce testuje nasze umiejętności – dwa duże odwoje,przepuszczają Walerka (przechodzi na pięknej świecy), ale ja robię świeczkę jużw pierwszym z nich, zostając w drugim i robiąc kabinę. Beatka w tym miejscukończy pływanie i idzie po samochód, żeby nim zjechać na metę. Niestety niezdążyliśmy jej powiedzieć, jak go ma odblokować (a przy okazji bierze kluczykido drugiego auta, które już jest na dole), co niestety okazuje się dopiero popływaniu.

Przed końcem odcinka przepływamy koło pegla – 100 cm toabsolutne minimum i tylko na dolną część Górnego Golo.

Górne Golo - pierwszy drop na dolnej części odcinka

Po pływaniu robimy ostrą rewizję planów – nie da się tutajpływać dwóch odcinków dziennie – zajmuje nam to zbyt dużo czasu i jesteśmy zbytzmęczeni. Na dodatek w okolicy nie ma wody…

Górne Golo - jedno z ostatnich miejsc

Spotkani kajakarze mówią nam, że dobry poziom wody jest nazachodzie wyspy – na rzece Porto. Jeszcze przed nocą przewozimy się przez góry.Dojeżdżamy na kemping późną nocą i próbujemy wejść na jego teren. Zamknięte –jeszcze nie ma sezonu. Tak więc z czystym sumieniem rozbijamy się tuż przyogrodzeniu :-)

Dzień 2 – w poszukiwaniu wody

Po śniadaniu z nowymi siłami jedziemy nad Porto – rzekęktórej górski odcinek dopływa praktycznie do samego morza. Dojeżdżamy na starti…. gołym okiem widać, że nie ma wody… Co więcej, na brzegach widać, żeniedawno była. No cóż, pech to pech…

Porto - poszukiwanie wody

Postanawiamy szybko jechać dalej na południe, w okoliceLiamone. Niestety, na mapie to wygląda blisko, ale trasa biegnie wzdłużwybrzeża, więc jedziemy dobrą chwilę. Zaczynamy się kręcić koło dolnychodcinków Liamone i niestety widać, że wody też za dużo nie jest, więc jedziemynad Lizolę (dopływ Liamone w górnym biegu).

Przy okazji widzimy że na standardowym miejscu biwakowym(przy moście na Fiume Grosso) jest przyczepka z kajakami, więc zostawiamy tamkarteczkę z pytaniem „co robić?” i jedziemy dalej.

Zejście na początek Lizoli zajmuje ok. 20 minut (bezkajaków…), idąc w dół bardzo głębokiej doliny, po skałach po których przeważniechodzą tylko kozy :-) Na dole widać, że wody jest mało, ale nasz przewodnikWalery stwierdza, że „jest porównywalnie jak rok temu, gdy to płynęli”.Niestety jest już 14:00, a rzekę płynie się kilka godzin, więc postanawiamydziś zrobić dzień restu. Poprzyjeździe na biwak znajdujemy karteczkę z korespondencją: „water is too lowon Lizola, very low on Upper Liamone (but possible). And remember: hikingis also nice in Corsica”. Jako mądrzejsi od innych kajakarzy (w końcu mamyprzewodnika, który powiedział że woda na Lizoli jest „porównywalna”),postanawiamy iść szybko spać, żeby nazajutrz spłynąć i Lizolę i Górne Liamone.Pobudka: 6:00.

Zejście na Lizolę (na razie bez kajaków)

Z rzeczy mniej przyjemnych - mój samochód (który miał byćnaprawiony przed wyjazdem) zaczyna niemiłosiernie skrzypieć. Właściwie to skrzypiał już przedwizytą u mechanika ("zatarty wahacz, ale jak nasmaruję to będzieOK"), ale teraz to już nie jest śmieszne - jesteśmy ponad 1500 km oddomu...

Dzień 3 – "Porównywalna" Lizola i Liamone

Wstajemy o 6:00 rano. Zimno jak diabli, z zewnątrzpozamarzane namioty. Przy składaniu namiotu na dodatek Turek łamie jeden zesłupków - no cóż, teraz trzeba będzie rozbijać namiot na izolepie :-) Robimy trochęhuku przy odjeżdżaniu, ale na szczęście nikomu to nie przeszkadza (wokół nasrozbiło się kilka ekip kajakarzy).

Rześki poranek nad Liamone

Szybkie śniadanie przed zejściem nad rzekę (tym razem zkajakami, będzie ciężko), przebieramy się i w dół. Po ponad pół godziniejesteśmy nad rzeką. Wody tyle samo co wczoraj (czyli prawie nic), ale"przewodnik" dalej twierdzi że przy takim stanie się pływa. No dobra,teraz tylko musimy znaleźć miejsce zejścia na wodę. Idziemy wzdłuż rzekikilkaset metrów, szukając kawałka, który da się przepłynąć – coraz bardziejwkurzeni widzimy same „X-sy”. W końcu podejmujemy decyzję – wracamy i zaczynamysłuchać Niemców i Czechów, a nie kolegi „W.” :->

Droga na górę jest ciężka. Naliczyłem 1000 kroków, z20-kilowym kajakiem na ramieniu i chyba pięcioma przerwami po drodze.Dojeżdżamy na początek Górnego Liamone zupełnie wypruci i spotykamy pozostałychkajakarzy, którzy właśnie zaczynają się przebierać. Trochę dziwnie się na naspatrzą (my wysiedliśmy z samochodów już w piankach), a jak im mówimy cozrobiliśmy to z uśmiechem mówią – „przecież widać tutaj że wody na Lizoli jestza mało – po co schodziliście na start????” (niedaleko od biwaku jest ujścieLizoli do Liamone).

Górne Liamone okazuje się ciekawym odcinkiem, ale długim imęczącym. Przy tym stanie wody niestety poza miejscami jest nieciekawie, alesame miejsca całkiem fajne (przy wyższej wodzie część z nich mogłaby być doobniesienia). Generalnie cały czas płyniemy tuż przed albo tuż za ekipąCzechów, asekurując się nawzajem. Po pięciu godzinach kończymy pływanie –gdybyśmy jeszcze popłynęli Lizolę, to pewnie zastałaby nas noc. W sumie nie matego złego, co by na dobre nie wyszło :-)

Liamone - Turek

Liamone - Maciek

Po pływaniu okazało się, że Turek zrobił dziurę w kajaku ipowyginał dziób. Wgięcie się pewnie wyprostuje, ale dziura jest spora (chybanie na wylot, ale widać że jest), a kajak pożyczony od Bizona :> Całeszczęście dogadujemy się z jakimś Niemcem, który za kilka piw obiecuje pospawaćkajak. Po spawaniu prawie nie widać (dopłata jednego piwa za pomarańczowypolietylen).

Jedziemy nad Rizzanese – tam ponoć jest woda.

Dzień 4 – w końcu pada (Rizzanese)

Nad Rizzanese od rana pada. Niby fajnie (będzie woda), aleco jeśli będzie za dużo i dopadnie nas to na rzece? Patrzymy na pegel: 75 cm,co wskazuje na średnią wodę. Co się odwlecze to nie uciecze – postanawiamy dziśspłynąć dolną część Środkowego Rizzanese (przewodnikowo WW 3), a resztęzostawić na jutro, jak zobaczymy jak się zachowuje pegel po deszczu.

Dolna część mało ciekawa (za to długa – chyba z 8kilometrów), WW 2 – 3, a właściwie to bardziej WW 2, nawet z fragmentamicałkiem nizinnymi).

Wieczorem przewozimy się na oficjalny kemping, polecanyprzez naszego przewodnika (tego od "porównywalnej" wody :-). Okazujesię że jest on w górnym biegu rzeki (właściwie to kilkaset metrów w pioniewyżej) i na dodatek jest zamknięty. Tak naprawdę to nie do końca zamknięty, alenieczynny (przed sezonem) – możemy skorzystać z toalety i zimniej wody. Poprostu bomba :>

Dzień 5 – Rizzanese

Rano jemy śniadanie „na kempingu” (okazuje się że jednakktoś się tu plącze, ale na szczęście nie robi nam problemów) i jedziemy nadpegel.

Na peglu 80 cm, więc woda średnia na Środkowe Rizzanese.Dobrze że wczorajsze opady nie były zbyt obfite (wczoraj było 75 cm). Nazejściu na rzekę tłumy ludzi. Rzeka okazuje się dość fajna, ale tak naprawdębez większego szału. Na początek trudny wodospad ze szczeliną, tak na oko WW 6– obnoska. Dalej łatwiejsze lub trudniejsze miejsca (dość fajne, m. in. około 5metrowy wodospad, kilka slajdów), ale dość rzadko, a między nimi długie wypłaszczenia.

Rizzanese - Kózka

W końcu dopływamy do kluczowego miejsca – najpierw drop 2 mze sporym odwojem, a potem 10 m wodospad. Dziewczyny (Koza i Doda) zastanawiająsię nad obnoską, ale gdy okazuje się że zajmuje ok. godziny (i nie bardzowiadomo gdzie iść…), to postanawiają płynąć. Na wodospadzie są dwie drogi –główna środkiem lekko z lewej i „warszawka” prawą, po skale. Niemcy przed namipłyną środkiem – część boofuje, część leci od razu na ołówek. Gdy widzimy żejeden z nich wynurza się z wgniecionym dziobem, postanawiamy płynąć„warszawką”. Dopiero na końcu okazuje się, że zamykający Radek postanawia sięwyłamać z szyku i płynie środkiem :-)

Rizzanese - droga warszawką...

...i głównym nurtem

Dalej już coraz łatwiej, aż do końca. Wysiadamy na lewymbrzegu, przy fragmentach budowli elektrowni. Niestety, nie wiadomo czy już zarok będzie można pływać – powstający kompleks elektrowni wodnych ma spowodowaćzalanie dużych części rzeki, a na pozostałych może nie być wystarczającejilości wody…

Wieczorem świętujemy „zdobycie” flagowej rzeki Korsyki. Wsumie było dość łatwo – WW 4 (5, 6), ale ciekawie. Przy okazji okazuje się, żeTurek jeszcze bardziej wgniótł pożyczony kajak, więc po radach kolegów polewago wrzątkiem, mając nadzieję że wgniecenie „wyskoczy”. Przestaje, gdy z oddalisłyszy dobiegające głuche odgłosy tłuczenia czymś po kajaku – to Niemcyprostują swoje kajaki…

Prostowanie kajaka

Jako że czasu mamy sporo (rzekę płynęliśmy kilka godzin, alenigdzie się nie przewozimy, bo jutro Codi), to szybko jemy obiadokolację ibierzemy się za doskonałe francuskie wino z kartonu. Niby oczywistaoczywistość, ale ma to się na nas zemścić jutro…

Dzień 6 – Codi

Poranek trudniejszy niż zwykle – okazało się, że wczorajwieczorem wina było o jeden kartonik za dużo… Po dłuższym zbieraniu pakujemysię i jedziemy na jeden z dopływów Rizzanese – Codi. Na górną część odcinkaokazuje się zbyt mało wody, więc zaczynami nieco niżej.

Kózka na Codi

Rzeka już z brzegu robi niesamowite wrażenie – wcina się bardzogłębokim kanionem. Przed nami na wodę schodzą Czesi (bardzo duża grupa) i gdypo ok. 30 minutach dalej słychać że są na pierwszym bystrzu, widać że mająjakieś kłopoty. Gdy już ucichną ich krzyki postanawiamy płynąć. Pierwsze miejsceokazuje się być stromą kataraktą, na której jest dość mało wody. Waleryprzepływa bez problemu i krzyczy że jest OK. Płynę po nim, i gdy już pojawia misię w zasięgu wzroku uderzam dziobem w jakiś kamień i klinuję się prostopadledo nurtu. Właściwie sytuacja jest dość trudna – Walery nie ma w ogóle szans napodejście do mnie z dołu, a ekipa u góry… no właśnie, nie mam pojęcia, bo zpoziomu wody nikogo nie widzę. Pozycję mam stabilną, ale mam nadzieję że nikt na mnie nie wpłynie… Teraz już rozumiem, czemu Czesi tak krzyczeli gdypłynęli pewien czas temu :-) Po kilku moich krzykach dociera do mnie Radek iodklinowuje, dzięki czemu nie musze się kabinować. Za mną płynie Doda, Radekstoi na asekuracji (tzn. z kamerą) - i całe szczęście, bo Doda zostaje dokładniew tym samym miejscu co ja (jest to uwiecznione na filmie Corse 2010 :-)

Po spłynięciu pierwszego miejsca Doda postanawia sięewakuować ("choćby nie wiem co!"). Na szczęście jakoś w te okolicedotarli jacyś turyści (chyba koledzy Czechów, bo robili im zdjęcia), i pomagająDodzie wydostać się z kanionu.

Codi - Turek

Codi - Walerek na wysokim slajdzie

Codi - Radek

Generalnie rzeka ciekawa, bardzo stroma (50 metrów nakilometr), składająca się z nieustających dropów, slajdów, wodospadów (chybamax. 6 m). Niestety bardzo mało wody (tak naprawdę jeśli jest niewiele więcej,to robi się niespływalna, gdyż za miejscami robią się gigantyczne odwoje), iciasne przejścia na dużych spadkach bardzo niszczą sprzęt... Ale właściwie todla takich rzek przyjeżdża się na Korsykę :-) Ze względu na spadek właściwie comiejsce musimy oglądać i większość asekurować, a dodatkowo spora grupa Czechówopóźnia nasze płynięcie na trudniejszych miejscach i licznych obnoskach (jestich ok. 5). W sumie jakieś 3.5 km płyniemy ok. 4-5 godzin.... I na koniecnajgorsze - wyniesienie kajaka z kanionu gdzie kończymy pływać (dalej niewolno, bo jest budowana elektrownia na Rizzanese) zajmuje jakieś 15 minut ostropod górę....

Wieczorem wyczerpani postanawiamy jutro spłynąć cośłatwiejszego - przewozimy się nad Taravo, gdzie znajdujemy doskonałe miejsce nabiwak przy jakimś obelisku :-)

Dzień 7 – Taravo

Pegel na górnym odcinku okazuje się być urwany, lecz kajakarze mówią, że lepsza woda jest na dolny, łatwiejszy odcinek (WW 3 - 4), więc tam się przewozimy. Po przejrzeniu przewodnika postanawiamy płynąć 1.5 odcinka, gdyż pierwsza połowa drugiego odcinka wydaje się być także ciekawa.

Rzeka ma charakter boulder garden, z niewielkim spadkiem, natomiast ze stosunkowo spora ilością wody, co jest miłą odmianą po Codi (Doda: "w końcu mogę normalnie wiosłować!"). Pierwszą grupę prowadzi Turek (w ramach testu :-), a drugą Radek. Na początku łatwo, WW 3, więc grupa się mocno rozluźnia. W pewnym momencie Turek znika między skałami, więc płyniemy za nim. Po chwili widzimy go skaczącego po wielkim głazie i pokazującego znak stop. Okazało się, że rzeka zaczęła się robić trudniejsza, a Turek przeleciał przy niebezpiecznej podmytej skale, i chciał nam oszczędzić tych wrażeń :-) Od tego momentu postanawia co pewien czas wysiadać i oglądnąć miejsce, jeśli nic nie widać :-)

Przy jednym z następnych zawalisk skalnych płyniemy lewą (po oglądnięciu przez Turka), lecz druga grupa się zagapia i nie zauważa naszej drogi płynięcia. Radek podpływa tuż do zawaliska... i zabiera go woda prosto pod wielki, podmyty głaz. Po drugiej stronie na szczęście wynurzają się (już osobno) Radek i jego kajak, a po chwili.... Maciek (bez kajaka). Okazuje się, że Maciek chciał podpłynąć zobaczyć gdzie zniknął Radek i został tak samo zabrany przez wodę. Wyciąganie kajaka Maćka (który wynurzył w małej cofce tuż ponad podmytym głazem) zajmuje nam jakieś 15 minut. Całe szczęście, że nic się nie stało...

Dalej już płyniemy bez większych przygód, właściwie najgorsza jest zwózka samochodów - zajmuje nam ok. 1.5 godziny, po dziurawych i krętych górskich drogach. Co więcej, wahacz odzywa się coraz głośniej - gdy jedziemy powoli przez miasteczko, to zaczynają się za nami oglądać tubylcy... Wieczorem przewozimy się na Vecchio.

Dzień 8 – Vecchio, wypadek

Dokładne wczytanie się w przewodnik nad Środkowym Vecchio(górny odcinek jest ponoć o stopień trudniejszy, i przewodnik opisuje że za pierwszym razem warto na niego zarezerwować dwa dni) nieco psuje nam humory - opisywanych jest kilka niebezpiecznych syfonów (zresztą taką samą uwagę otrzymujemy od Szumka, który pływał tu kilka dni wcześniej). Co cóż, trzeba będzie uważać podwójnie.

Pegel wskazuje na niską wodę, a przy okazji spotykamy tam Austriaka, który pyta, czy może się do nas dołączyć. Po krótkiej rozmowie okazuje się, że pływał ten odcinek już z 10 razy i zna go jak własną kieszeń, więc nie trzeba będzie tak często wysiadać i oglądać. Odcinek okazuje się być rzeczywiście trudny - mimo niskiego stanu wody (zwłaszcza na początku) ciągnie mocno, WW 4 - 5, boulder garden, z dość sporym spadkiem. Gdybyśmy płynęli sami prawdopodobnie często byśmy wysiadali. Obnosimy dwa duże syfony (widzimy też sporo mniejszych). Odcinek bardzo ciekawy. Po drodze trafia się nam kabina Walerka. Austriak mówi, że "teraz mamy miejsce do nauki boofa - samo wybija". Okazuje się, że wody jest na tyle mało, że język skalny, który miał sam wybijać jest tak płytko pod powierzchnią, że zatrzymuje kajak i spada się centralnie do odwoju, który wciska kajakarza pod podmyty głaz - tam też zostaje Walery, lecz po chwili wychodzi po kabinie. Wyciągnięcie kajaka jest bardzo trudne i schodzi nam na to z 10 minut.

Vecchio - jeden z dropów - Kózka

W międzyczasie gdzieś na brzegu Turek wylewa wodę z kajaka apo chwili nerwowo grzebie ręką w wodzie. Po chwili słyszę: „Topik, miałeś racjęjak mi kilka razy już mówiłeś żebym sobie przywiązał korek…”. No cóż, płynąćtrzeba dalej, więc po chwili Turek znajduje rozwiązanie. Od dziś mówimy naniego: „Szyszka” :-)

Przed jednym z niezbyt trudnych bystrz (już sporo za połowąodcinka), Austriak mówi, żebyśmy uważali bo jest bardzo płytko i łatwo złamaćwiosło. Kolejne osoby płyną z bardzo różnym skutkiem, generalnie jak piłeczkawe flipperze (bystrze jest mocno zblokowane). Podczas płynięcia Kozy słyszymykrzyk, i za bystrzem jest już bez wiosła, trzymając się za bark. Na szczęścieza miejscem jest spokojna woda, a Koza się nie wywróciła - po doholowaniu dobrzegu próbujemy się ogarnąć. Myślę że nie ma co tu opisywać szczegółów, jakewakuowaliśmy się na zupełnie nieznanym terenie idąc przez 1.5 godziny ścieżkąciągle pod górę, mając nadzieję że na jej końcu jest droga... Podczas tegopowiadomiliśmy osoby, które nie płynęły i gdy dotarliśmy do drogi samochodyszybko nas zlokalizowały.

Jednym samochodem od razu jedziemy do Bastii (spotkani kajakarze powiedzieli, że jest to najlepsze miejsce gdzie pomagają przy takich kontuzjach), a drugi samochód zajmuje się spakowaniem sprzętu. Okazuje się, że kajaki znad rzeki "przynoszą się same" - Doda (która szła przodem podczas ewakuacji) spotkała grupę kajakarzy, którzy właśnie robili sobie dzień restu (po wczorajszej imprezie wieczornej :-), i jak tylko dowiedzieli się o wypadku, zeszli na dół (jakimś cudem niezauważenie minęliśmy się na ścieżce) i wynieśli nam cały sprzęt na górę. Gdy doszli do drogi byli w stanie jedynie wyciągnąć ręce po wodę do picia (oczywiście nie mieli jej ze sobą :-)

Droga do szpitala zajmuje nam ok. 2 godziny, lecz na samym miejscu wszystko idzie stosunkowo sprawnie, i gdy dojeżdża drugi samochód Kózka z nastawioną ręką, zabandażowana, zostaje wypisana. Postanawiamy ten wieczór w końcu spędzić nad morzem, na kampingu nieopodal Bastii.

Kemping nad morzem

Dzień 9 – powrót I grupy, Fium Orbo

Jako że początkowe plany powrotu były takie, że Doda i Kozawracają wcześniej na Czechy Szkoleniowe, jedziemy jednym samochodem w trójkę naprom i do Tanvaldu, by dołączyć do ekipy (Doda zostawała na całe szkolenie).Nad ranem dojeżdżamy nad Jizerę, spływając ją przy bardzo niskim stanie wody (60cm), a na dodatek nad souteską atakuje nas śnieżyca. Chyba nie pamiętam Czech,na których byłoby mi tak zimno jak tego dnia...

Powrót - prom klasy de luxe :-)

Druga grupa już na spokojnie przepłynęła tego dnia naodstresowanie jeden z łatwiejszych odcinków na Fium Orbo, i pojechała z powrotemw kierunku Bastii, aby dołączyć do nas na Czechach.

Podsumowanie – informacje praktycznie wnioski na przyszłość

Dojazd. Na Korsykę najwygodniej dostać się promem z Livorno do Bastii (czyt.: najtaniej), rezerwując go odpowiednio wcześniej. Do Livorno z Krakowa dojazd przez: Cieszyn, Czechy (Olomouc, Brno), Austrię (Wiedeń, Graz, Villach), Włochy (Udine, Padova, Ferrara, Bologna, Firenze, Pisa, Livorno), nieco ponad 1400 km, prawie cały czas autostradami, ok. 15 godzin. Prom płynie ok. 4 h. Prom rezerwujemy odpowiedni wcześniej on-line, np. tutaj: http://www.corsica-ferries.co.uk.

Przewodniki. Korsyka jest opisana w licznych przewodnikach on-line (głównie po niemiecku, http://4-paddlers.com, http://www.paddeln.at, http://www.ukriversguidebook.co.uk/reports/corsicaiccc.htm, http://movementclinic.com/corsica.htm, http://www.simondawson.com/crsindx.htm). W postaci książkowej dostępny jest przewodnik Josefa Haasa (Wildwasser-Paradise, 2 tomy, po niemiecku i francusku), niestety jest dość stary (koniec lat 80-tych) i trudno dostępny. Korsyka jest także opisana w DKV, tom 3 (z roku 2006). W roku 2009 powstał przewodnik w postaci filmu na DVD.

Charakter rzek. Rzeki na Korsyce dzielą się głównie na dwa rodzaje: low-volume steep creeking oraz boulder garden. Pierwsze z nich to niewielkie strumienie o bardzo dużym spadku, w formie licznych slajdów, dropów i wodospadów, przeważnie z małą ilością wody (np. Codi), najbardziej charakterystyczne dla tego regionu. W Alpach tego typu rzeki można znaleźć w rejonach Piemont (Włochy) i Tessin (Szwajcaria). Drugi rodzaj rzek jest podobny do typowych rzek alpejskich, z większą masą wody, mniejszym spadkiem, w postaci szachownic (np. Taravo, Vecchio).

Logistyka na miejscu. Odcinki rzek są stosunkowo długie, gdyż są mało dostępne (więc przykładowo płynięcie odcinka od jednego mostu do drugiego zajmuje 5 godzin). W związku z tym ciężko jest pływać więcej niż jeden odcinek dziennie, ale i tak to wystarcza. Co więcej, mimo że patrząc na mapę rzeki znajdują się stosunkowo blisko siebie, to pokonanie tej trasy samochodem zajmuje dużo czasu – drogi w górzystym terenie są wąskie i kręte, a główne trasy wiodą przeważnie wzdłuż wybrzeża, więc często trzeba wyjechać z jednej doliny aż do morza, a potem dopiero wjechać w drugą.

Stany wody, termin. Niestety do roku 2010 Korsyka nie doczekała się systemu pegli on-line, więc najlepiej jest wypytywać się kajakarzy na miejscu, w którym rejonie wyspy jest woda. Generalnie, okolice przełomu marca i kwietnia to dobry czas na wyjazd, ze względu na topniejący śnieg w górach i spore prawdopodobieństwo opadów deszczu. Jednakże należy się liczyć z tym, że przez kilka dni wody może być mało – dlatego też warto jechać na 2 tygodnie, i (gdy w rzekach jest sucho) poświęcić ten czas na chodzenie po górach („hiking i also nice in Corsica”) lub degustację lokalnych trunków. W przypadku mocnych opadów deszczu, przez kolejne 2-3 dni większość rzek powinna mieć odpowiednio wysoki stan wody na pływanie.

Koszty, wyżywienie. W roku 2010 wyjazd na 10 dni kosztował nas ok. 1000 PLN/os, łącznie z dojazdem (w tym prom w promocyjnej cenie 100 EUR za samochód) i wyżywieniem. Warto pamiętać o tym, iż niektóre artykuły są tam w porównywalnej cenie jak w Polsce, więc nie ma sensu przywozić ich ze sobą, np. wino (tańsze niż w Polsce, doskonałej jakości kilkulitrowe kartoniki :-), sery żółte i pleśniowe (łatwo trafić na promocje w sklepach).

Uczestnicy wyjazdu.

Małgorzata Liber (Koza), AKTK Bystrze,
Dorota Kozłowska (Doda), AKTK Bystrze,
Beata Witkowska (Sędzina), Żabi Kruk,
Robert Szymacha (Topik), AKTK Bystrze,
Łukasz Zieliński (Turek), AKTK Bystrze,
Radosław Orłowski, SKK Morzkulc,
Bogusław Nizinkiewicz (Walerek, nasz „przewodnik”), AKTK Pluskon,
Maciej Bohatyrewicz.

Więcej zdjęć na stronach:

Filmik z wyjazdu (autorstwa Radka):

http://www.youtube.com/watch?v=XUthrPhz3RQ

Opisy spłyniętych odcinków zostały zebrane w serwisie Bystrze Wiki.

Wielkie podziękowania dla Piotra Darkowskiego za pożyczenieprzewodników Haasa :-)

Do zobaczenia na wodzie!

Topik

GrupaKajaki.pl

2011-01-14T09:16:00.003+01:00

Nowy portal dla kajakarzy GrupaKajaki.pl.
Polecamy artykuł o naszym Klubie Skoczyć gdzieś z Bystrzem.

Wesołych Świąt

2010-12-24T01:08:00.006+01:00

Życzymy Wam Wszystkim
Zdrowych, Wesołych Świąt Bożego Narodzenia,
Chęci do realizacji wyznaczonych celów
oraz przede wszystkim udanego sezonu 2011.

Bystrzaki

Po Kajak Jamboree

2010-12-14T20:43:00.021+01:00

W ostatni weekend w Gdyni odbyła się kolejna edycja Festiwalu Kajak Jamboree.
Jest to wydarzenie, które od lat przyciąga brać kajakową z najodleglejszych regionów Polski. Dorobek w postaci filmów (reportaż i klip) oraz zdjęcia nadesłane przez uczestników konkursu są oceniane zarówno przez jury jak i zgromadzoną publiczność.

W tym roku I miejsce w kategorii klip otrzymało dzieło Tomasza Konkola "Dzieci w Łebie" natomiast w kategorii reportaż nagrodę od jury i publiczności otrzymał Kuba Borucki za "Laponię: Egipt północy". Wątków Bystrzackich jest kilka: I miejsce za zdjęcie nizinne dla Wydmuszki, II miejsce w głosowaniu publiczności dla filmu Radka Orłowskiego Corse 2010(wyjazd organizowany przez AKTK Bystrze), wyróżnienie dla Topika za zdjęcie górskie oraz zdjęcie Michała Koziała wybrane przez publiczność jako najlepsze.

Więcej informacji na stronie: http://www.kajakjamboree.pl/

A poniżej film Corse 2010 i kilka zdjęć:

I miejsce za zdjęcie nizinne, fot. Magdalena Chyła

I miejsce za zdjęcie górskie,
fot. Radosław Orłowski

I miejsce nagroda publiczności,
fot. Michał Koział

Wyróżnienie zdjęcie górskie,
fot. Robert Szymacha

Kalendarz kajakowy 'White Water 2011' FatH

2010-12-10T09:10:00.002+01:00

Miło nam poinformować, iż projekt tworzenia przez grupę FatH i Fjorda Nansena, kalendarza White Water 2011 został zakończony.

Na 14 zdjęciach można zobaczyć kajakarzy polskich (także z naszego Klubu), na rzekach alpejskich (m. in. szwajcarski Tessin i dolina Górnego Rodanu, włoska Aosta, austiacka dolina Otztal) i nie tylko.

Kalendarz powstał w limitowanej edycji 30 egzemplarzy i cały dochód z jego sprzedaży (w formie licytacji na Allegro) zostanie przekazany na cele charytatywne.

Szczegóły na aukcji na Allegro i na Blogu FatH.

Zapraszamy do licytacji!

Przykładowe strony kalendarza

Po Kolosach

2010-11-25T19:08:00.008+01:00

W ostatni weekend odbył się Prolog przyszłorocznych Kolosów. Bystrze wraz z Agencją Mart i Krabami było organizatorami tego spotkania. Pojawiły się różne osoby, których pasjonują podróże. Zarówno Krab jak i Bystrze również zaprezentowały swoje ostatnie ekspedycje.

Dziękujemy Wszystkim osobom zaangażowanym w organizację. Do zobaczenia za rok!
Poniżej fotografie, których autorem jest ADRIAN LARISZ

Przed Centrum Dydaktyki AGH

Koledzy od Podróży z Herbatą: dziękujemy za nieustanną możliwość degustacji:)

Leszek Cichy w roli prowadzącego Prologu Kolosów

Bestia i Magdalena w roli kasjerów, Kraby w roli bramkarzy:)

Film promujący Spotkania Podróżników

2010-11-19T09:32:00.006+01:00

Już dzisiaj widzimy się w Centrum Dydaktyki AGH. Dużo ciekawych prezentacji, ciekawych ludzi. Grzechem jest tam nie być:)

Baseny kajakowe

2010-11-18T10:26:00.000+01:00

Skoro sezon letni został zamknięty, pora rozpocząć zajęcia na basenie. Dlatego już w najbliższy poniedziałek tj. 22.11. 2010 (i tak co tydzień) spotykamy się na basenie w Zabierzowie żeby ćwiczyć; dziubki, podpórki, eskimoski, stalle, sternstalle, cartweele, loopy, space godzille i co komu przyjdzie do głowy.. Zapraszamy również adeptów kajakarstwa którzy chcieli by zobaczyć jak to jest pływać na basenie, ale w kajaku :) Jak ktoś ma chwilkę wolnego czasu to można przyjść pooglądać, może to pomoże przełamać pierwsze lody.

Podsumowując:
Baseny odbywają się w poniedziałki o 21:00 w Zabierzowie ul. Kolejowa 15a. Zgłoszenia przyjmuje Bartłomiej Tomala (Frodo): bartholomaios[malpa]gmail.com ; tel. 695-265-158

Już w przyszły weekend 4 Spotkania Podróżników- Kolosy 2010 prolog

2010-11-11T11:55:00.005+01:00

Pod podanym adresem prowadzona jest sprzedaż karnetów na miejsca siedzące:
http://allegro.pl/karnet-trzydniowy-na-4-ksp-kolosy-2010-prolog-i1304174739.html

Nie mówcie, że opuścicie taką imprezę:), Bystrze, Krab i cała masa ciekawych osób pod jednym dachem!!

4. KRAKOWSKIE SPOTKANIA PODRÓŻNIKÓW KOLOSY 2010 - prolog

2010-10-10T17:18:00.018+02:00

Zapraszamy serdecznie na 4. KRAKOWSKIE SPOTKANIA PODRÓŻNIKÓW KOLOSY 2010- prolog, których w tym roku jesteśmy współorganizatorem. Nasi prelegenci będą mieli okazje zaprezentować się w nowym miejscu: Centrum Dydaktyki AGH. To wszystko w dniach 18-21 listopada 2010.

Więcej informacji na stronie: http://kolosy.pl/ksp2010.php

Organizatorzy:

Targi Organizacji Studenckich AGH 12 września 2010, pawilon A0 AGH

2010-10-10T17:09:00.005+02:00

Zapraszamy 12 września na nasze stoisko. Kto jeszcze nie zna Bystrza będzie miał
świetną okazję aby dowiedzieć się co robimy i jak do nas trafić.

Trzy dni w Ötztal podczas Adidas Sickline

2010-10-05T22:05:00.012+02:00

Na zakończenie górskiego sezonu w Alpach można popływać w dolinie Ötztal, gdzie dzięki niskim stanom wody można zejść na trudniejsze odcinki.

Podczas pierwszego weekendu października odbywają się zawody Adidas Sickline na dolnym odcinku Wellerbrucke (relację można znaleźć na stronie http://www.adidas-sickline.com/).

Niestety stan wody (185 cm na peglu w Tumpen) być dość wysoki na całość odcinka Wellerbrucke (w niedzielę na zejściu spotkaliśmy tylko jedną grupę, a dwa lata temu przy peglu 165 cm trudno było znaleźć miejsce do zaparkowania), więc zostawiliśmy go na następny raz :-)

W tym roku był natomiast oblegany odcinek Heiligkreutzklamm na Venter Ache, na którym woda była niemal idealnie średnia :)

Oczywiście pływania dopełniało codzienne pływanie Środkowego Ötztalera. Niestety czasu było mało, więc zdjęć prawie nie ma...

Ludwik na katarakcie przed Zwischenbruckestrecke

Początek Zwischenbruckestrecke

Lisek na nowym dropie na Środku

Po sierpniowej powodzi Środkowy Ötztaler nieco się zmienił - pojawił się nowy drop (ok 3-3.5 m), pływalny raczej lewą stroną (jest ryzyko, że po prawej stronie są w nurcie stalowe liny lub żelazne pręty - widać ich pozostałości na brzegach).

Na Heiligkreutz pojawiło się niespływalne miejsce - ok. 100 m za wysokim mostem drogowym pojawił się wąski zacisk - do obniesienia lewą stroną (warto z mostu obejrzeć cofki).

Skład wyjazdu: Słodki, Topik, Sosna, Ludwik, Gollum, Lisek oraz Fastfood i Rafał z Hydroplanet.

Spłynięte odcinki: Otztaler Ache: Middle, Otztaler Ache: Kofelser Strecke (LW), Venter Ache: Heiligkreutzklamm, Venter Ache: Lower (LW).

Aosta i Verfechtertage 2010

2010-09-01T19:18:00.000+02:00

Tegoroczne Verfechtertage dla odmiany miało odbyć się w szwajcarskim kantonie Wallis, więc postanowiliśmy zawitać najpierw na kilka dni do włoskiej Aosty, doliny Dora Baltea.

Niestety w tym czasie w regionie zamiast świecić słońce (i wytapiać wodę z lodowca na Mont Blanc), padało deszczem, "który nie daje wody a potrafi uprzykrzyć życie", więc sama Dora Baltea nie przywitała nas zbyt wysokimi stanami. W zamian za to udało się spłynąć inne odcinki, na których rok temu mieliśmy nieco zbyt dużo wody - całość Grand Eyvii czy też górną Dorę Balteę (od Champex).

Grand Eyvia - górny kanion

Grand Eyvia - końcowy kanion

Brak wody na Dora Baltea spowodował wyjazd na Ayasse. Jednakże na standardowym odcinku Hone Falls było zbyt dużo wody, więc podjechaliśmy na odcinek wyższy. Opis WW 4-5 jednakże był nieco niekompletny - powinien być WW 4 - 6 (X). Na odcinku 2 km spędziliśmy ok. 3 godziny, z czego płynięcia było może 20 minut ;)

Górne Ayasse

Po kilku dniach przenieśliśmy się do Szwajcarii, nad dolny Rhone i Lonzę, by ostatecznie skończyć nad górnym Rhone, pływając wieczorami odcinek Grengiols-Morel, a do południa inne odcinki a wieczorami ucząc Niemców jak się robi "wściekłe psy" (wg nich drink się nazywa "polska rakieta").

Rhone: Leus - Chippis. Zambezi section

Lekcja robienia "polskiej rakiety"

Lonza: Blatten - Wiler

Skład ekipy pływającej: Topik, Kornel, Bestia, Łuki (Wąski), Arbuz, Misiek (Pb), Frodo, Słodziak (Fourfeeter).
Ekipa lądowo-kamperowa: Kasia i Matylda.

Ekipa pływająca na przełęczy Grimsel

Spłynięte odcinki: Dora Baltea: Inferno Canyon + Gorge, Grand Eyvia, Dora Baltea: Champex - Montbardon + La Salle - wodospad Lelentey, Ayasse: Upper, Dora di Verney: Middle, Rhone: Leuk - Chippis, Lonza: Eisten - Felden, Rhone: Grengiols - Morel (kilka razy wieczorne pływanie), Rhone: Retzingen - Muhlbach + Lower Gorge, Weisse Lutschine.

Lekcje boofowania udzielane przez Fourfeetera

Weisse Lutschine

Więcej zdjęć z wyjazdu w galerii Topika

Jubileusz 35 lecia SKK Morzkulc

2010-08-25T09:04:00.003+02:00

W dniach 19-22 sierpnia Bystrze gościło na 35 Jubileuszu naszego zaprzyjaźnionego Klubu Morzkulc z Gdańska. Impreza trwała od czwartku do niedzieli. Morzkulc zapewnił nam świetną rozrywkę. Pierwszego dnia pływaliśmy odcinek rzeki Chociny (Koleżanka Skoczkowa naliczyła prawie 200 meandrów na rzece), drugiego dnia około 20 km rzeką Zubrzycą (pół na pół jeziora i rzeka, a w przerwie biwak i grochówka), trzeci dzień już dla wytrwałych po sobotniej imprezie: rzeka Brda. Nie zabrakło pieczonego dzika i świnki. W sobotę odbył się również pokaz zdjęć i filmów z zamierzchłych czasów. Nasze oko cieszyła młoda czupryna Maciasa (design ten sam- przecież polary nie mają daty ważności ;) ) oraz wyjątkowo ciekawie brzmiąca barwa głosu Dareckiego (Film z Kamiennej'96). Gitara grała, ognisko paliło się aż do świtu a nawet dłużej, a Swornegacie dawno już nie widziały tylu osób w jednym miejscu. Do zobaczenia w zimie na Urodzinach!!

Tratwa na trasie na sobotniej Zubrzycy

Olek Doba: zdobył już Bajkał, teraz zdobywał Zubrzycę

Wakacyjne spływy kajakowe Pilicą

2010-07-28T13:40:00.002+02:00

Wakacyjne spływy kajakowe 2010

Zapraszamy na spływy kajakowe po rzekach południowej Polski. Na naszych spływach zapewniamy wyżywienie, kajaki, kanadyjki i doskonałą atmosferę.
Wszystkie spływy kajakowe "Akcja Lato" organizowane są przez Stowarzyszenie Akademicki Klub Turystyki Kajakowej Bystrze, które od 35 lat propaguje kajakarstwo nizinne i górskie. Jeśli chcesz aktywnie spędzić czas, odkryć piękne miejsca, poznać nowych ludzi i przez cały czas dobrze się bawić to zapraszamy do nas. Zapraszamy wszystkich - bez względu na wiek i doświadczenie kajakarskie.
Dlaczego warto wybrać się na Akcję Lato?

* - Z nami będziesz się świetnie bawił na wodzie
* - Aktywnie spędzisz czas
* - Spędzisz niezapomniane wieczory przy ognisku i gitarze
* - Zadziwi Cię piękno fauny i flory rzeki Pilicy
* - Odpoczniesz
* - Dla spragnionych ciągłych wrażeń czekają dodatkowo gry i zabawy obozowe
* - Zapewniamy wykwalifikowaną kadrę z uprawnieniami Instruktora Rekreacji Ruchowej ze specjalnością kajakarstwo

Gdzie?

* - Tygodniowe spływy rzeką Pilica
* - Weekendowe spływy Wisłą w okolicy Krakowa
* - Spływy pontonowe Przełomem Dunajca

Więcej informacji na stronie: http://splywy.bystrze.org/

Złote Stopy 2009/2010

2010-07-22T08:52:00.006+02:00

Zachęcamy do głosowania na naszych Kolegów:

http://zlotestopy.pl/wyprawy/44-el-condor-rio-colca-2009

Złote Stopy to prestiżowe nagrody za największe osiągnięcia podróżnicze
roku, przyznawane przez internautów.

O tym jak jak przebiegała wyprawa można przeczytać na stronie:
http://www.condor2008.pl/

Puchar Prezeski 2010

2010-06-18T09:56:00.004+02:00

Tegoroczny Puchar Prezeski zaskoczył przede wszystkim ładną pogodą, brakiem komarów i meszek i nowym Bąblem na styku nurtów Białki i Jaworiny. Jak zwykle spotkaliśmy się w licznym gronie, aby pobiesiadować przy ognisku i spędzić miło czas.
Tegoroczny Puchar trafił w ręce Topika, który prześcignął o niecałą sekundę Liska.

Nie zabrakło też nowych Blachowiczów. W tym roku blachy trafiły w ręce Rudej i Froda.

Miło nam było spędzić razem ten słoneczny weekend. Mamy nadzieję, że w przyszłym roku spotkamy się w tym samym, a może nawet jeszcze większym gronie;).

Czechy Szkoleniowe 2010 filmik z wyjazdu

2010-06-18T09:27:00.005+02:00

Prezentujemy nowe dzieło Półdziubka z tegorocznego wyjazdu szkoleniowego do Czech.

Miłego oglądania :)

Po AMP Kamienna

2010-04-27T10:05:00.017+02:00

Witam!

Chciałam podziękować wszystkim uczestnikom tegorocznych Mistrzostw AMP Kamienna. Mistrzostwa w wersji kameralnej pokazały, że żeby się ścigać,rywalizować i przy tym świetnie się bawić nie jest potrzebna masa wody ;-).Jeszcze raz gratuluję wszystkim zwycięzcom! Wyniki można już zobaczyć na stronie:

http://amp.bystrze.org/files/Wyniki_AMP_Kamienna_2010.html

Zdjęcia i relacje z Mistrzostw można zobaczyć na regionalnych
portalach:
http://www.jelonka.com/news,single,init,article,27220
http://www.nj24.pl/index.php?option=com_ponygallery&Itemid=123&func=viewcategory&catid=1001
http://e-szklarska.com/foto-imprezy/szklarskaporeba/55/index.php?no=1

Wtępnie przebrana część zdjęć znajduje się także na profilu picasa:
http://picasaweb.google.com/ampkamienna/AMPKamienna2010#

Chciałam także podziękować wszystkim sponsorom, którzy sprawili, że tegoroczna tombola była pełna miłych niespodzianek, a więc firmom: Pro Kajak, Hiko, Kano Kajaki, Di Sport, Makanu, Nurt, Kwark, Ratex oraz Hotelowi Las za pyszny Bigos.

Dziękuję także naszym współorganizatorom: panu Mirkowi Tecławowi oraz całej ekipie MOKSIALa.

Wspaniała atmosfera oraz sprawne działanie AMP Kamiennej nie udałoby się bez ogromnego wsparcia jakie otrzymałam od Roberta Szymachy- Topika i Gosi Liber- Kozicy, bez nich nie byłoby tej imprezy. Za pomoc w organizacji dziękuję także Radkowi Orłowskiemu, Andrzejowi Smykowi,grillmenowi Maciasowi oraz Sośnie i Frodowi.

W przyszłym roku mam nadzieję, że woda nam dopisze.
Pozdrawiam Wszystkich

Anna Cios
Komandor Mistrzostw AMP Kamienna 2010

ps: jeśli ktoś robił zdjęcia, proszę o kontakt. Zostało nam również kilka koszulek męskich i damskich (kontakt: ciosanka@o2.pl)

Tekst: Anna Cios

(na razie) Czechy Szkoleniowe 2010

2010-04-12T16:35:00.004+02:00

Jak co roku na wiosnę wybraliśmy się do Czech z nadzieją na wodę roztopową/deszczową. Niestety na miejscu okazało się że ani woda, ani pogoda nas nie rozpieszczają, co gorsza nie bardzo był nawet sens jechać dalej w Alpy. Zdecydowaliśmy się zostać w Górach Izerskich i korzystać z tutejszych rzek póki są spływalne. Jest technicznie, kamieniście i wesoło. Spędziliśmy urokliwą godzinę asekurując soutieskę na Izerze podczas śnieżycy, a na Kamienicy Tanvaldzkiej odkryliśmy nowe talenty freestyle'owe. Niestety codziennie ktoś niedomaga z powodu krążącej Ciapo-Zarazy żołądkowej, ale z doświadczenia wynika że choroba ta mija po 24h, więc pozostajemy dobrej myśli. Co dalej? Śledzimy pegle, prognozy pogody i Kapitan Lisek na pewno znajdzie nam coś do pływania...

Na Leja 2010

2010-04-07T10:39:00.002+02:00

Tradycji stało się zadość! W Lany Poniedziałek Bystrze wyruszyło zmierzyć się z Bezlitosną Rzekę Pienin czyli Dunajcem. Zebrała się nas całkiem spora ekipa: dwa duże pontony, grupa kajakowa z kilkoma kursantami oraz Jurek, który testował swój niezawodny pontonik. Pogoda była szkoleniowa, trochę deszczu, temperatura jesienna i zero słońca, ale wszyscy daliśmy radę!

Jurek wcielił się w rolę pirata i postanowił uprowadzić jakąś niewiastę na swój pokład, długo mu się nie udawało, aż pomógł mu w tym Wasyl (sic!).

Na koniec pysznego pływania, chłopaki pysznie wrzucili kierowniczkę do wody.

Topienie Marzanny na Sztole

2010-03-22T13:32:00.011+01:00

W ostatnią niedzielę postanowiliśmy przepędzić zimę i zeksplorowaliśmy rzeczkę Sztołę niedaleko Olkusza. Zabawa była przednia, począwszy od utopienia trzech pro ekologicznych Marzan ze słomy i patyków, po fajną zwałkową rzekę koloru Absyntu.

Rzeka obfitowała w przeszkody, które były jak najbardziej do pokonania, co uskuteczniał Sosna.

Aż 10-osoba ekipa zmierzyła się z potężną rzeką Sztołą. Na zdjęciu prawie cała ekipa bez Beatki:

AMP Kamienna 2010 17-18 kwiecień

2010-03-22T10:40:00.004+01:00

AKTK Bystrze oraz Miejski Ośrodek Kultury, Sportu i Aktywności Lokalnej w Szklarskiej Porębie zapraszają na XXVII Mistrzostwa w Kajakarstwie Górskim.
Szczegóły na http://amp.bystrze.org

Zdobywamy Baranią Górę

2010-03-03T15:25:00.015+01:00

W ostatni weekend 10 osobowa ekipa postanowiła spędzić aktywnie weekend. Za namową kierowniczki Kozy wybraliśmy się na wycieczkę w okolice Wisły. Plan był taki: nocleg w chatce AKT "Watra" i od rana zdobywanie pobliskich szczytów w tym Baraniej Góry.
W sobotę popołudniu wyruszyliśmy spod Klubu aby na wieczór dotrzeć do chatki.
Po przyjeździe na miejsce część ekipy postanowiła dotrzeć do chatki szlakiem, na przeciw mieli nam wyjść Prymus, Bizon i Aśka z Lesserem. Podczas marszu wyłonił się lider: Motocyklista, za którym podążała reszta. Po około dwóch godzinach marszu postanowiliśmy zadzwonić do chłopaków aby sprawdzić czy nie jesteśmy już blisko naszego celu. Koza chcąc sprawdzić czy Bizon z Prymusem nas nie słyszą zawyła głośno "Auuuuu". Wtem nagle ku naszemu zdziwieniu z lasu wyskoczył wielki psiak. Koza omal nie dostała zawału i tylko dzięki naszemu Rycerzowi zachowaliśmy spokój. Od tej pory prawie aż do końca naszej wędrówki prowadził nas już nie Moto, a nowy przyjaciel.

Po dotarciu do chatki zakwaterowaliśmy się i zjedliśmy posiłek, a wieczór spędziliśmy miło na rozmowach w Salonie i zajęciach plastycznych wpisując się do księgi pamiątkowej

Następnego dnia postanowiliśmy zdobyć najbliżej położony szczyt czyli Baranią Górę.
Pogoda była piękna, w tle można było zobaczyć Tatry, oraz ośnieżoną Babią Górę.
Mimo dość wietrznej pogody udało nam się zrealizować nasze cele i oprócz Baraniej Góry zdobyliśmy kilka innych pobliskich wzniesień.

Tego dnia nie obyło się również bez przygód. Na szczycie Baraniej Góry okazało się, że nasz szlak jest przysypany śniegiem. Prymus musiał wyciągnąć kompas żeby zorientować się gdzie można iść na azymut aby dotrzeć do szlaku. Droga nie była łatwa, zapadaliśmy się w śniegu, a niektórzy nawet po pas.

W pewnym momencie zgubił się Prymus, na co Bizon bez chwili namysłu wyruszył odszukać swojego przyjaciela. Kiedy zaś znalazł się Prymus pojawił się kolejny problem "Gdzie jest Bizon?". Na szczęście nagle naszym oczom ukazał się pędzący Bibi.

Tak minął nam bardzo sympatyczny weekend, więc czekamy na nowe pomysły Kozicy:).

El Condor Rio Colca 2009 prezentacja 26 luty godz. 20:00

2010-02-17T21:44:00.005+01:00

Rok 2009 obfitował w wyprawy naszych Klubowiczów w różne strony świata. Jedną z nich była eksploracja nieznanego dotąd w całości 20 kilometrowego odcinka kanionu Colca. Uczestnikami wyprawy byli członkowie Klubu Watra z Gliwic oraz nasz Kolega Przemek Kmita (Lisek).

W imieniu uczestników wyprawy chcielibyśmy zaprosić na prezentacje z wyjazdu El Condor Rio Colca 2009 , która odbędzie się 26 lutego (następny piątek) o godz. 20:00 w Siedzibie naszego Klubu.

Prezentacja z wyjazdu do Nepalu 19 luty (tj. piątek) godz: 20:00

2010-02-11T14:54:00.006+01:00

19-go lutego (tj. piątek) o godz: 20:00 w siedzibie naszego Klubu odbędzie się prezentacja uczestników wyjazdu do Nepalu w 2009 r. Wszystkich członków i sympatyków naszego Klubu serdecznie zapraszamy.
W pierwszej części wyjazdu przepłynięty został ponad 200 km odcinek rzeki Sun Kosi.

Druga część to trekking dookoła Annapurny.

Wywiad w Radiu Eska

2010-02-10T14:29:00.004+01:00

W zeszły poniedziałek (04.02.2010) Doda, Grzesiek i Lisek gościli w studiu Radia Eska. Była to doskonała okazja do promocji naszego Klubu oraz Kursu Kajakarstwa Górskiego na, który trwa nabór. Tematyka, którą poruszyli to głównie aktualnie trwające baseny i wciąż wzrastający na popularności Freestyle Kajakowy. O tym jak dzielnie poradzili sobie na antenie mogliście posłuchać między 6 a 6:30 w Radiu Eska oraz między 16 a 18 w Radiu Vox. Dla tych, którzy nie mieli sposobności usłyszeć naszych Kolegów i Koleżanki;) zamieszczam link poniżej:

http://www.bystrze.org/download/wywiad_eska.mp3

2010-02-06T15:02:00.001+01:00

Zapraszamy na Kurs Kajakarstwa Górskiego

2010-02-04T13:56:00.009+01:00

W lutym 2010 rozpoczyna się Kurs Kajakarstwa Górskiego, ale na basen zapraszamy już teraz.

Nasi instruktorzy pokażą Wam jak można bezpiecznie pływać po górskiej rzece, a ponadto jak można się przy tym bawić. Wspólnie poznamy najciekawsze rzeki górskie w Polsce i spędzimy niezapomniane chwile.

Kurs przewiduje
-naukę pływania kajakami górskimi na basenie
-jednodniowy spływ na Kryspinowie
-dwudniowy spływ szkoleniowy na dolnym odcinku Dunajca
-dwudniowy spływ szkoleniowy na rzece Dunajec
-dwudniowy spływ szkoleniowy na rzece Białka

Ponadto:
-wykłady teoretyczne
-zajęcia praktyczne z ratownictwa
-zajęcia z udzielana pierwszej pomocy
-pokaz filmów i slajdów związanych z kajakarstwem górskim

Kontakt: Maciej Adamek szkoleniowiec[malpa]bystrze.org
tel. 691-729-222

Na pierwsze spotkanie informacyjne zapraszamy już 11 lutego o godz. 19:00
w siedzibie naszego Klubu http://www.bystrze.org/kontakt.php.
Więcej informacji na stronie naszego klubu: http://www.bystrze.org/sptkaj.php

A tak kursanci bawili się w poprzednich latach:

Nie ma to jak w BYSTRZU!!

2010-02-03T11:19:00.008+01:00

Na hasło: idziemy zbiera się ekipa. I tak też w sobotę 31 stycznia padł pomysł by rozruszać kajakarzy na biegówkach. Jakub sprytnie swoje auto przeistoczył w małą wypożyczalnie. Obładowany w kije, narty i buty przyjechał do KRK. A właśnie, buty z tym była największa heca. Wypożyczalnia Kuby dysponowała raczej numeracją powyżej 40-dziestki...i tak biednej Kozie trafiły się bacioki o 3nr za duże..ale dzielnie sobie radziła w końcu to buty ZBÓJA ze Spytkowic.

Wypożyczalnia Kuby

Jak już wszyscy dysponowali bardziej lub mniej dopasowanym sprzętem ruszyliśmy do Parku Jordana. Ha!...a tu się dopiero działo. Jak na kajakarzy przystało spływowy hymn trza było odśpiewać:)Przypięcie nart ,założenie kijów i gotowi!

Kadra sprawdza sprzęt po czym następuje odśpiewanie Hymnu

Mała pętla na rozgrzewkę po czym przechodzimy do techniki. Przedstawiliśmy z Jakubem podstawowe kroki w stylu klasycznym i łyżwowym. Grupa przyszłych biegaczy wchłaniała i odtwarzała .Przy tym wszyscy dobrze się bawili. Dużą atrakcją były zjazdy...wowo...

Emocjonujące zjazdy z górki

Na koniec pobiegliśmy na Błonia gdzie zrobiliśmy ładną rundkę. Aktywna niedziele uwieńczona małymi posiadami w klubie.
Podsumowując będą biegacze z tych Bystrzaków:)

Dzielni biegacze wszyscy razem

Tekst: Anna Trybuła

Zdjęcia: Topik i Kuba Trybuła

Harmonogram spływów i imprez 2010

2010-01-13T13:55:00.004+01:00

Zapraszamy wszystkich na spływy i imprezy organizowane przez nasz klub w sezonie 2010.

27 – 28.III Kryspinów - Kurs Kajakarstwa Górskiego
27 – 28.III Loop - Halowe zawody we freestyle'u kajakowym
5.IV Na Leja - spływ kajakowy i pontonowy na Dunajcu
10 – 11.IV Rabajec - Kurs Kajakarstwa Górskiego
10 – 17.IV Czechy Szkoleniowe - szkolenie dla zaawansowanych
17 – 18.IV AMP Kamienna - Mistrzostwa w kajakarstwie górskim
24-25.IV Wiosna Radosna - Przełom Dunajca lub rzeka nizinna
15 – 16.V. Przełom Dunajca - Kurs Kajakarstwa Górskiego
29 – 30.V. Białka - Kurs Kajakarstwa Górskiego
12 – 13.VI Puchar Prezesa - rzeka Białka k. Jurgowa
VI / VII Białka Szkoleniowa - szkolenie dla średniozaawansowanych
lipiec - sierpień Akcja Lato - spływy rekreacyjne

Walne Zebranie Klubowiczów

2009-12-12T11:28:00.004+01:00

Wczoraj wieczorem spotkaliśmy się w dość licznym gronie na Walnym Zebraniu. W tajnym głosowaniu wybraliśmy nowe władze klubu. Prezesem została Chyłka, w skład zarządu weszli również Bestia, Ruda i Jurek Rybka. Do komisji rewizyjnej zostali wybrani: Topik, Cinek, Sosna i Żółty.

Urodziny Morzkulca

2009-12-08T22:02:00.005+01:00

W ostatni weekend aż 14nasto osobowa ekipa z Bystrza postanowiła odwiedzić zaprzyjaźniony Klub Morzkulc z Gdańska. Jak co roku w grudniu Morzkulce przygotowały bogaty program rozrywkowy, co zaowocowało sporą frekwencją osób z różnych klubów. Wieczory spędzaliśmy na wspólnym biesiadowaniu przy gitarach i kominku, a w sobotę kilkadziesiąt kajaków spłynęło 15 km odcinek rzeki Wierzyca. Mimo, że pogoda nie dopisywała, cały pobyt mieliśmy wypełniony po brzegi.

Od piątku rano zaopiekowała się nami Ciocia Jen. Dzięki jej gościnności posileni pyszną jajecznicą wyruszyliśmy zwiedzać miasto. Priorytetem było oprowadzenie Kornela po najbardziej rozpoznawalnych miejscach Gdańska. Synek (nowa ksywa Kornela) mimo, że zdążył nam już podrosnąć, Gdańsk widział po raz pierwszy w życiu. Następnym obowiązkowym punktem programu była wycieczka nad morze (nas to „morze” usatysfakcjonowało, choć Morzkulce zawsze nam wypominają, że u nich to jest zatoka a nie żadne morze).

Pod wieczór już trochę zmęczeni podróżą dojechaliśmy do wsi Wygonin, gdzie impreza powoli się rozkręcała. W sobotę przepłynęliśmy wspomnianą rzeką Wierzycą. W związku z tym, że spływ odbywał się w przed dzień Mikołajek każdy z uczestników płynął z czapeczką Mikołaja na głowie. Tłum Mikołajów w kajakach wzbudził pozytywne zainteresowanie mieszkańców okolicznych wsi.

Sobotnią imprezę wzbogacił pyszny pieczony dzik, a na deser kartoflanka z Rekina. Rekin niestety nie dał się ugotować, ale za to został odznaczony blachą za działalność na rzecz Klubu.

Tak minął nam intensywny weekend, za co dziękujemy Kolegom i Koleżankom z Morzkulca, licząc jednocześnie, że zrewanżują się podobną frekwencją na Pucharze Prezesa.

autor: Magdalena

Ch..chechło

2009-11-13T10:28:00.008+01:00

Dzień Niepodległości obchodziliśmy jak prawdziwi kajakarze.. wybraliśmy się na spływ. Wybór padł na rzekę Chechło w pobliżu Chrzanowa. Nie odstraszyła nas paskudna pogoda, padający deszcz, ani sołtys który przed zejściem na wodę zapytał "Czy na pewno chcemy spływać tą gnojówką".

Rzeczka, choć nie pachniała fiołkami, okazała się dosyć przyjemna. Wysoki poziom wody sprawiał, że 'ciągnęło' do przodu i aby się przemieszczać, chwilami można było przestać wiosłować. Co jakiś czas na trasie pojawiały się zwałki, które dla kilku osób okazały się zupełnie nowym doświadczeniem.

fot. Kuba na zwałce

Rzeczka mile zaskoczyła nas "elementami WW". Były cofki, miejsca trawersowe, mikro fala do surfów. "Mocniejszym" miejscom nadaliśmy nawet nazwy: Canyon Chechło, Chechło Katarakt i Chechło Wasserfallstrecke:)

fot. Magdalena na Chechło Katarakt

fot. Koza na Chechło Wasserfallstrecke

Jednak najmocniej zaskoczyło mnie to, że ludzie traktują rzeki jak wysypiska śmieci. Brzegi pełne były najróżniejszych różności. Widzieliśmy kilka lodówek, telewizor, rower, monitor komputerowy, akordeon, Sosna znalazł wysłużony kask z gardą i kilka piłek. W rzece oprócz tysięcy butelek, które tworzyły butelkowe zatory, pływała również nieco napuchnięta świnka morska.

uczestnicy: Topik, Koza, Sosna, Ciosanka, Szczotka, Bestia, Magdalena, Kuba T, Tomek J, Mielec

Untertalbach, Rettenbach

2009-10-23T15:06:00.000+02:00

Kolejna produkcja filmowa w wykonaniu Liska:)

Ötztaler 2009

2009-10-13T15:20:00.001+02:00

Spłynięte odcinki:
Sölden Schlucht, Middle Ötz, Köfelser Strecke, Upper - Lower Venter Ache

Montaż filmu: Lisek

Monte Bianco

2009-07-24T14:27:00.007+02:00

Wyprawa na Mont Blanc 31.07-13.08.

31 lipca grupa 6 osób z naszego Klubu Kajakowego Bystrze wyrusza na wyprawę w celu zdobycia Mont Blanc, najwyższego i najrozleglejszego masywu Alp 4808 m n.p.m., potocznie zwanego „dachem Europy”. Od 3 miesięcy grupa przygotowuje się do tego wyzwania regularnie trenując przed wyjazdem: uprawiają biegi, w weekendy chodzą w Tatry, a także kompletują niezbędny sprzęt i odzież. Przyda się wcześniejsze doświadczenie górskie (w zimie byli w Tatrach na Wołowcu, Rakoniu, Grzesiu czy na Trzydniowiańskim Wierchu) , kondycja i silna wola, by podjąć to wyzwanie i konsekwentnie piąć się na wierzchołek.

Mont Blanc wznosi się nad urokliwym górskim miasteczkiem Chamonix –mekka alpinizmu i wszelkich sportów górskich świata. Można tu spotkać apinistów i wszelkiej maści wspinaczy, narciarzy, paralotniarzy, a także ludzi uprawiających rafting i kanioning. I to ono będzie ich baza.

Wyjazd jest zaplanowany na 31 lipca z Krakowa do miasteczka Pont w najpiękniejszej z wielkich alpejskich dolin-Doliny Aosty. Ciągnie się ona wzdłuż głównego łańcucha górskiego, od jego największego masywu-Monte Rosa-obok takich olbrzymów jak: Matterhorn, Grand Combin, Parku Narodowego Gran Paradiso po białego monarche zamykającego dolinę od zachodu-Mont Blanc.

3 pierwsze dni przeznaczone będą na ćwiczenia w poruszaniu się po śniegu i lodzie, w asekurowaniu się lina podczas upadku i ujechania, chodzeniu w rakach, używaniu czekana, uprzęży i innego sprzętu w trakcie aklimatyzacji (zdobywaniu wysokości) przy wejściu na szczyt Grand Paradiso 4061 m n.p.m. Do pokonania jest 2100 m. przewyższenia z 2 noclegami w namiotach na 3400 m.n.p.m. Postarają się stanąć na szczycie w komplecie. Będzie to dla nich, bez wątpienia, ogromną satysfakcją (w końcu to czterotysięcznik) oraz psychicznym wzmocnieniem przed szturmem na Mont Blanc (w myśl zasady: "na duże góry wchodzi się głową").

II etap obejmuje działalność w masywie Mont Blanc (4808 m n.p.m.) - cztery dni. Pozostałe dni stanowią ich zapas na wypadek złej pogody, którą trzeba będzie przeczekać. Takie rozwiązanie poważnie zwiększa szanse powodzenia akcji i pozwala uzależnić zdobycie szczytu od ich dyspozycji psychofizycznej, nie zaś od warunków atmosferycznych. Maja w planach wybrać wariant klasyczny: tramwajem do Nid d’Aigle (2363m), stad rusza pieszo przez schronisko Tete Rousse (3150m), dalej kuluarem do schroniska Gouter (3817m). Następnie do Dome du Gouter (4304m) i do schronu Vallot (4363m). Stad grania Bosses wyrusza o 2 rano na szczyt....

Czy na pewno grupa wejdzie na szczyt, tego nikt im nie może zagwarantować, wszystko zależy od nich i pogody, niestety zmiennej w górach. Jeżeli dołożą wszelkich starań, aby przygotować się kondycyjnie przed wyprawa i zaklimatyzują się do alpejskich wysokości, maja wielkie szanse, aby osiągnąć cel i stanąć na szczycie.

Czy znasz to uczucie, gdy stoisz w miejscu, z którego nie da się już podejść wyżej?

Może Im się uda......

Partnerem wyprawy jest sklep wspinaczkowy i alpinistyczny, a także turystyczny i sportowy: ALPINTECH, któremu serdecznie dziękują uczestnicy wyprawy za pomoc w udostępnieniu niezbędnego sprzętu.

Karina N.

Nikt nie jest idealny

2009-07-05T20:11:00.003+02:00

Po przeczytaniu postu *j na pl.rec.kajaki i kilku forów wędkarskich np flyfishing.pl myślę, że warto się zapoznać z tym co myślą o nas wędkarze i co chcą z tym zrobić.

Trzy dni w Tessinie

2009-06-23T17:09:00.036+02:00

Tegoroczne olbrzymie ilości śniegu w Szwajcarii spowodowały, że w Tessinie, gdzie pływa się generalnie w okolicach maja, w czerwcu wciąż utrzymywała się woda. Jeszcze tydzień wcześniej było jej bardzo dużo, a w ostatni weekend miało być jej w sam raz - stąd pomysł na wyjazd.

Z Krakowa wyjechaliśmy w trójkę (Topik, Arbuz i Kozi), lecz tuż przed wyjazdem dostaliśmy informację z Niemiec, że dołączy się do nas Scheuer (po tym wyjeździe znany także jako over-Dick :).

Przed Tessinem pojechaliśmy na Medelsbach. Dwa odcinki, w sumie 5 km długości, 300 m deniwelacji (z czego obnosi się ok. 40-50 m w pionie). Na pierwszym odcinku trochę mało wody, ale za to na odcinku w kanionie - super. Po spłynięciu wpadliśmy na pomysł - Second Run - Double Fun, i przepłynęliśmy dwukilometrowy kanion w 15 minut :)))

Fot. Znajdź na zdjęciu Koziego i Arbuza

Następnego dnia już dotarliśmy do Tessinu, zaczynając od Ribo. Wody było dość mało, więc płynęliśmy tylko odcinek w kanionie, zaczynając od najwyższego wodospadu na tej rzece. Pewnie *j napisałby "Polacy niżsi od najwyższych kobiet", ale 14 metrów robi niesamowite wrażenie. Zresztą zobaczcie sami:

Fot. Kozi na wodospadzie na Ribo

Dalszy odcinek też bardzo fajny i ciekawy, ale już nie tak spektakularny.

Fot. Topik na esce na Ribo

Następnym punktem programu miała być Rovana. Po ciężkim odszukiwaniu zejścia na rzekę (ponad 30 minut), i zejściu na nią, okazało się że płynie nią naprawdę dużo wody (ok. 15 kubików, pływa się przy 5-10 kubikach), a spadek jest gigantyczny. Niewesoło zrobiło się po tańcach Topika w głębokim odwoju, który w końcu wypluł go kilka metrów poniżej (po wciśnięciu na dół i złapaniu przez wypływającą wodę). Gdy po ok. 500 metrach dopłynęliśmy do kanionu, z którego praktycznie nie było możliwości wyjścia po wpłynięciu (a zobaczenie co się dzieje choćby na jego początku było lekko mówiąc problematyczne), podjęliśmy decyzję o zakończeniu płynięcia. Szkoda tylko, że droga powrotna do samochodu zajęła nam 1.5 godziny... Ostatecznie okazało się, że Scheuer płynął tą rzekę jakieś 5-6 lat temu i skończył dokładnie w tym samym miejscu :)))

Na zakończenie wyjazdu została nam Verzasca. Woda była bardzo dobra na dol ny odcinek (i część środkowego), przygód wiele, pogoda idealna. Zobaczcie sami:

Fot. Over-Dick za "ślimakiem" wyskakujący spod wody na świecy na dziobie

Fot. Arbuz i Scheuer na jednym z dropów...

Fot. ...i Kozi na tym samym

Mimo że do Tessinu jest stosunkowo daleko (ponad 1300 km, drogą przez Niemcy), to warto! Naprawdę można polatać!

Więcej zdjęć dostępnych w galerii Topika.

Alpie Ciało 2009

2009-06-21T22:12:00.002+02:00

Puchar Prezesa 2009

2009-06-15T12:26:00.011+02:00

W weekend 6-7 czerwca odbyła się nasza flagowa impreza: Puchar Prezesa AKTK Bystrze. Jak przystało na Puchar pogoda w sobotę była paskudna i oczywiście w Białce nie było wody. Po dawnym bąblu zostało duże jeziorko (jako efekt zeszłorocznej powodzi i prac przy instalacji pobierającej wodę do naśnieżania pobliskiego stoku). A w miejscu toru powstało płaskie, szerokie koryto gdzie głębokość sięgała 10-15 cm.

fot. Prezes na torze

Po dość długich oględzinach udało się znaleźć kilka cofek i przygotować trasę zawodów. Wystartowało ponad 40 zawodników i zawodniczek z całej niemal Polski (m. in. z Krakowa, Warszawy, Poznania, Gdańska i wielu innych miast i miasteczek). Zwyciężył Szumek przed Tomankiem i Liskiem.

fot. Szumek na trasie zawodów

Sobotnia noc była świetną okazją do hucznej biesiady. Jak co roku, nie zabrakło zdzierania strun w gitarach, śpiewów, Deptusiowych skrzypiec i grillowanego mięsiwa od Kaszany. Podczas wieczornej imprezy Zarząd przyznał cztery Odznaczania Klubowe za aktywną pracę na rzecz Klubu. Tzw. blachy otrzymali: Capu, Ruffi, Bestia i Oaza. Wyróżniliśmy również Łukiego i Sosnę przyznając im status honorowych członków Bystrza.

fot. Kaszana i Guliwer przy grillu

fot. Blachowanie Bestii

Przez całą noc wokół polany Podokólne krążyły burze, a w Tatrach lało jak z cebra. Dzięki temu w niedzielny poranek koryto Białki wypełniło się sporą ilością wody... To było dopiero pływanko:) Na standardowym odcinku pojawiły się duże fale, szybki nurt i kilka mocnych odwojów, które niejednego kajakarza zmusiły do przymusowej kąpieli. Kilku grupom udało się również spłynąć Jaworowy Potok i górną Białkę. Oby częściej pojawiała się taka woda.

Chociaż Puchar upłyną pod hasłem "Co zawiodło?", myślę że nikt nie żałował przyjazdu do Jurgowa. Życzę wszystkim, abyśmy za rok spotkali się w równie licznym gronie.

brzuchCam

2009-06-01T23:51:00.002+02:00

...czyli film z tegorocznych Czech Szkoleniowych.

Białka Kursowa 2009

2009-06-01T10:25:00.004+02:00

"O kurcze, to już koniec kursu..." i rzeczywiście ostatni spływ kursowy już za nami :( Wczoraj wróciliśmy ze wspaniałego weekendu nad Białką. Pomimo ponurych prognoz pogoda w sobotę była całkiem przyzwoita i pozwoliła komfortowo spłynąć dolny odcinek. W niedzielę za to aż do późnego popołudnia padało, ale nie zdeprymowało to ekipy, a pozwoliło pływać odcinek od Szałasów przy bardzo fajnej wodzie.

PółDzióbek na Białczańskim

Co się tyczy obozowania, to w obliczu niekompletnego wachciaka Topik z Liskiem zaprojektowali wiatkę, dzięki której w niedzielę mogliśmy zjeść suche śniadanie. Na wyjeździe towarzyszył nam dzielnie pies Sarenki, któremu (dobrym bystrzackim zwyczajem) nadaliśmy ksywkę Decybel.

W tle "wiatka" przez małe w

Decybel w akcji

Na sam koniec kursanci wrzucili Szkoleniowca i kierownika, którym jednak udało się w rewanżu wrzucić 3 oprawców (czyli wygraliśmy z nimi 3:2 :D ). Cóż, wszystko co dobre kiedyś się kończy... do zobaczenia na Imprezie Dezintegracyjnej!

Szkoleniowiec chyba pogodzony ze swoim losem

To my w komplecie!

Dunajec Kursowy 2009 turnus II

2009-05-29T15:50:00.003+02:00

W ostatni weekend na Przełomie Dunajca oraz torze na Wietrznicach miał miejsce wielki ogólnopolski kajakarski spend. Byliśmy tam i my - kursówka bystrzacka. Poza nami był też kurs WAKK Habazi oraz międzypokoleniowy spływ bystrzacki Wiosna Radosna.

Na torze było nas sporo...

Czy ten weekend różnił się czymś od tego sprzed 2 tygodni? A i owszem, bo np Jurek nie zmuszany do pływania w kajaku znajduje sobie przeróżne inne zajęcia, np łowienie kursantów do cofki "na ciasteczko". Z pewnością przejdzie to do bystrzackiej myśli szkoleniowej...

Jurek stara się złowić "złotą kursantkę"... złowił tylko PółDzióbka :P

Charakterystyczny był też tłok i lekkie zamieszanie na torze, ale wszystkie stresy z tym związane rozładował poranny "pokaz" ratowników, o którym z przyzwoitości nie wypada pisać więcej - kto był i widział, ten wie ;)

My też uprawialiśmy ratownictwo...

...co nie raz wymagało poświęcenia od waletów-sraletów ;)

Talbachtage

2009-05-27T17:19:00.017+02:00

W ostatni weekend, w okolicach Schladming w Austrii odbyła się kolejna edycja Talbachtage. Impreza jakich wśród górskich kajakarzy wiele, polegająca głównie na spotkaniu się nad rzeką i wspólne pływaniu. Tym razem z Polski wybrała się spora grupa kajakarzy: Koza, Topik, Lisek, Kozi, Arbuz, Łuki, Wiktor oraz Szumek, z wsparciem logistycznym w postaci Basi, Niny i Słodziaka.

Niestety na Untertalbach wody było troszkę za dużo (115 cm), i z kilkudziesięciu osób które tam były, spłynęło tylko 6. Nie pomogło nam nawet wstanie na drugi dzień o 6 rano żeby zobaczyć na pegel - woda podniosła się o 5 cm. W zamian za to spenetrowaliśmy okoliczne rzeki, na początek Klein Sölk oraz górny Groß Sölk.

Fot.: Wieczorna impreza na Talbachtage

Na drugi dzień dołączyliśmy się do grupy Niemców, aby popłynąć Sölk Schlucht - odcinek dwukilometrowy zajął nam ok. trzech godzin. Przy okazji mogliśmy zobaczyć Armina, który jako jedyny z osób na rzece spłynął trudną kataraktę. Szkoda tylko, że na ostatnim miejscu na Sölku, kilkumetrowym wodospadzie, leżą dwa drzewa i miejsce nadaje się tylko do obniesienia. Późnym popołudniem pojechaliśmy jeszcze na Rettenbach. Topik znalazł doskonałe miejsce wyjścia z głębokiego wąwozu, które mało nas nie przerosło ;)

Fot. Lisek na slajdzie z podmytką - Solk

Fot.: Szumek na dropie z autoboofem - Solk

Na poniedziałek został nam Schwarzbach, Bandit Run. Pływanie tutaj jest zabronione z powodów które znają tylko lokalni mieszkańcy, dzwoniąc szybko na policję gdy zobaczą na rzece kajakarzy. Tym razem jednak udało się bez mandatu, a rzeka naprawdę warta podjęcia tego ryzyka ;)

Fot. Lisek na dropie - Schwarzbach

Fot.: Łuki na esce - Schwarzbach

Fot.: Ekipa przy wyjściu z Schwarzbach

Tyler Bradt i Palouse Falls

2009-05-15T00:18:00.003+02:00

Dunajec Kursowy 2009 turnus I

2009-05-14T15:57:00.002+02:00

W miniony weekend kontynuowaliśmy Kurs Kajakarstwa Górskiego. Tym razem kursanci zmagali się z wzburzonymi wodami Przełomu Dunajca oraz toru kajakowego Wietrznice. Kadra zmagała się z nadążaniem w podawaniu dzióbków (w wywrotolotku na przestrzeni weekendu 23 kursantów nabiło 200,75 punktów!!!).

Wieczorem przy ognisku zebrali się kajakarze początkujący i wybitnie doświadczeni (przez życie), młodzi i "młodzi", klubowi i niezrzeszeni. Muzycznym wodzirejem był Zielony i jego 12 strun, wspomaganych przez tamburyny w rękach kursantów. Pomimo hucznej imprezy mistrzowie drugiego planu pozostali czujni...

Więcej zdjęć z kursu...

Majówka w Lwówku

2009-05-11T14:47:00.004+02:00

Majówkę w Lwówku spędziliśmy pod znakiem słodkiego lenistwa i opalania. Ekipa bardzo mieszana Olsztyn - Warszawa - Kraków - Lwówek - Zielona Góra.

Pierwszego dnia podzieliliśmy się na dwie ekipy. Część miała ochotę od razu zwiedzać odwój a reszta postanowiła spłynąć kawałek nizinnego Bobru. Przy czym Kornel postraszył nas, że może być WW0,5 ale oprócz dwóch wystających kamieni i dwóch sztucznych progów nic się nie działo.
Drugi dzień dziewczyny zaczęły od opalania się po sezonie zimowym (zdjęcie konkurencyjne do tego z majówki białkowej ale nieco mniej kajakowe) a potem już wszyscy poszliśmy na playspot gdzie część pobierała nauki pływania/dzióbków/eskimosek a reszta twardo testowała dziurę.

Po pływaniu robiliśmy sobie jedzenie wszyscy razem i tu muszę wspomnieć o ogromnej patelni Roberta, która była po prostu hitem wyjazdu. W niedzielę dla odmiany pływaliśmy w odwoju i opalaliśmy się zamówiwszy sobie pizzę na playspot.

Ogólnie wyjazd bardzo udany. Dużo słońca, przyjazny odwoik oraz co najważniejsze sporo znajomych z całej prawie Polski.

autor: Bestia

Majówka w Alpach

2009-05-06T15:02:00.039+02:00

Na majówkę ekipa w składzie: Koza, Topik, Kaszana, Żółty i Lisek (część pływająca) oraz Robak i Guliwer (część lądowo-logistyczna) wyjechała w Alpy w okolice Salzburga.
Pierwszego dnia na rozpływanie zeszliśmy na Koppentraun przy średniej wodzie. Największe wrażenie zrobił na wszystkich "kanion śnieżny" przy kataraktach, zrobiony przez lawiny schodzące do rzeki (na obu brzegach ok. 5 m śniegu). Niestety dziewczyny nie zdążyły dojść z aparatem do katarakt, więc zdjęcie z dojścia:

Fot.: Ekipa lądowa w drodze na Koppentraun

Po Koppentraunie pojechaliśmy na Gimbach. Po szybkim wywiadzie jaka jest woda, dowiedzieliśmy się, że "it's low, but OK". Na pytanie o drzewa w rzece padła informacja, że jest jedno (pod mostem). Podczas płynięcia okazało się, że:

wody faktycznie jest mało, ale tak naprawdę to za mało (ok było tylko miejscami),
drzewo jest, ale nie jedno, tylko jakieś pięć (i żadne nie leży pod mostem).

Do momentu dopłynięcia do kanioniku, wszyscy myśleli tylko o tym, żeby dopaść naszego doradcę.

Fot.: Kozica na Gimbach

Następnego dnia wybraliśmy się na Rettenbach. Bardzo przyjemna rzeczka, na której także spotkaliśmy masę kajakarzy (w okolicy odbywał się zlot z okazji 10-lecia kajak.at). Na Rettenbachu warto pamiętać, żeby dobrze oznakować sobie miejsce wyjścia, bo może się okazać że wpłyniemy w kanion, który nie zawsze jest pływalny (w zależności od stanu wody).

Fot.: Lisek na Rettenbach

Niestety nocna burza spowodowała podniesienie stanu wody w kilku okolicznych rzekach i okazały się niespływalne, więc resztę dnia spędziliśmy na rozpoznawaniu okolic.

Na niedzielę została, jak to stwierdził Żółty, Perła, czyli Untertalbach. Dzięki opisowi Arbuza, mieliśmy dokładny pogląd na rzekę, ale i tak dużo czasu spędziliśmy na oglądanie przed płynięciem. Po zejściu na wodę okazało się, że nie taka rzeka straszna jak wygląda, ale i tak nie uchroniliśmy się od niewielkich przygód. Ale o tym może w Klubie ;)

Fot.: Koza na Podkowie (a właściwie na podKozie)

Fot.: Lisek w kanionie

Fot.: Topik na dużym dropie - niestety ujęcie z góry...

Fot.: Lisek na slajdzie

Fot.: Żółty na Muhlerutsche

Na koniec łamigłówka: znajdź pięć osób, które jechały z tyłu busa :)

Fot.: Bus w drodze powrotnej

Nowy film od Bondle Pictures

2009-05-05T22:52:00.003+02:00

Korsika 2009. W kajakach takie sławy jak: Felix Lämmler z synami, Bernhard Mauracher, Stefan Maier i inni. Film jak zawsze ze świetną muzyką Skaos. Na prawdę warto zobaczyć!

Majówka nad Białką

2009-05-04T10:02:00.003+02:00

Długi weekend kilkunasto-osobowa grupa klubowiczów spędziła nad Białką. Większość czasu zajmowało leniwe życie obozowe, ogniska, wylegiwanie we wspaniałym fotelu Sosny, oraz "spacery", ale udało nam się też codziennie spływać standardowy odcinek rzeki od Szałasów do mostu w Czarnej Górze. Po zeszłorocznej powodzi Białka zmieniła się nie do poznania, pozostał tylko ogólny charakter rzeki. Na początek: zniknęły Bąbel i Tor, a w zamian ciężki sprzęt pozostawił nam jezioro i krótki, kamienisty odcinek Toru. Dalej: nie ma Jeziorka, ani odwojów za nim (w ich miejsce są przyzwoite fale). Do mostu w Jurgowie raczej szybko, po falach, bez dłuższych przemiałów, a za mostem spokojniej, płycej, ale pojawiają się serie odwojów, z których kilka potrafi przytrzymać, wywrócić i nie puścić (kabiny robiły osoby po których byśmy się tego nie spodziewali ;) ), za to dwa świetnie nadają się do zabawy na krótkich łódkach. W jednym nawet ćwiczyliśmy technikę "rozgwiazdy" (ang. body surfing) z dobrym skutkiem (o tym więcej na wykładzie z ratownictwa).

Niestety pomimo zabierania aparatu fotograficznego na wodę, najbardziej kajakowe zdjęcie jakie udało nam się zrobić to:

Rabajec 2009

2009-04-27T13:30:00.005+02:00

W miniony weekend odbył się pierwszy prawdziwy spływ tegorocznego Kursu Kajakarstwa Górskiego. Na rzece Dunajec, w jej dolnym biegu, ćwiczyliśmy wejścia do cofek, wyjścia na nurt i promowania. Przy okazji nabiliśmy kolejne kilometry wiosłowania oraz odkryliśmy nowe kajakarskie techniki: PółDzióbka i pływanie na brzuchu.

Zaczęło się od ostrego zagrania Kierownika, który ukarał tych którzy nie stawili się na piątkowym pakowaniu przczep, nie informując ich o przesunięciu zbiórki z 6:30 na 7:00. Ukarani nie pozostali dłużni i spreparowali mu pyszną kanapkę ozdobioną felernym odczytem z zegarka.

Potem już było z górki: sprawna jazda bez przygód, pływanie w pełnym słońcu pod hasłem "udaru", pyszna fasolka, wesołe ognisko. Dopiero późnym wieczorem spotkała nas kolejna przygoda, która na pewno zapisze się w historii klubu: Tajemnicze Zniknięcie Bigosu. Na szczęście gar z bigosem odnalazł się rano, szczelnie zawinięty przeźroczystą folią, ale ukryty pod wodą w rzece!

Nowy rekord?

2009-04-23T10:01:00.004+02:00

Jak donosi Paddler Magazine, mamy nowy rekord w wysokości spłyniętego wodospadu. Tyler Bradt skoczył wodospad Palouse Falls (186 stóp), położony w stanie Waszyngton. Tym samym pobił niedawno ustanowiony rekord Pedro Olivia (127 stóp).

Słowacy też swoją "Kamienną" mają

2009-04-22T12:15:00.001+02:00

Kajak & Canoe Cross 2009 odbędzie się 9 maja na rzece Belá. Program zawodów przewiduje wyścig na czas z realizacją wyznaczonego zadania. Szacowany czas przepłynięcia wyznaczonego odcinka rzeki to 9 - 12 minut. Można będzie wystartować w kategoriach C1, C2, K1, K2 i R2 czyli w dmuchanych dwójkach. Zgłoszenia przyjmowane są do 30.04.2009 pod adresem registracia@kayak.sk Należy opłacić wpisowe w wysokości 4 EUR od osoby.

Wśród zgłoszonych zawodników są Peter Csonka i Nina Halasova!

AMP Kamienna 2009

2009-04-21T10:34:00.004+02:00

.

WYNIKI
Relacja w serwisie jelonka.com
Relacja w serwisie szklarskaporeba.pl
Relacja w Radiu Wrocław
Galeria zdjęć
Strona zwodów

Piesze Czechy

2009-04-16T19:08:00.013+02:00

Od poniedziałku jesteśmy w Czechach. Nie od początku było kolorowo.

Zepsuł się bus, więc chodziliśmy nad rzekę pieszo. Dzięki uprzejmości Radka z Gdańska, mieliśmy do dyspozycji samochód, który ciągnął przyczepę z kajakami i na raty woził całą ekipę. Łącząc spacery nad rzekę z wykorzystaniem jednego auta, udało nam się uwinąć całkiem sprawnie...

Pogoda nam dopisuje, cały czas świeci słońce. Wody w rzekach nie brakuje. Pływamy Jizerę, Kamienicę Tanvaldzką i Mumlavę. Wszyscy śmiałkowie zrobili duże postępy w pływaniu, a także we wspinaczce po stromych ścianach Kanionu Jizery. W zwiedzaniu brzegów króluje Frodo, który odkrył bunkier z czasów drugiej wojny światowej.

Jak powiedział Cinek "świat się skończył": Magdalena zrobiła eskimoskę na Navarowskiej Soutesce, dziś popłynęła Mumlavę i Souteskę Jizerską po prawej stronie.

Pani Koza jest z nas zadowolona, chociaż niedawno nazwała nas "kursantami z Rabajca".

Pojawiły się nowe ksywki wyjazdowe: Ciosanka - Kupa, Capu - Ciamajda vel Ciapa, Mielec - Piździelec vel Alvaro, Magdalena - Gwiazdeczka, Frodo - Bunkier.

Rozpływanie

2009-04-07T23:15:00.003+02:00

W niedzielę odbył się drugi "spływ" na Kryspinowie, a w międzyczasie grupa klubowiczów korzystała z roztopów w Gorcach.
Od rana Prymus, Pooki, Koza, Szarik i Marian penetrowali Koninę.

W tym samym czasie Arbuz, Korciu, Kozi i Pablo pływali Kamienicę. Gdy kadra z Kryspinowa zjawiła się ok 16:30 ekipa z Koniny była już gotowa do zejścia na Kamienicę. Szybkie zwiezienie samochodów i wystartowaliśmy. Woda na Kamienicy pozwalała pływać od Trislapu w dół. Bez problemów wszyscy skoczyli Łamacza żeber.

Obyło się bez kabin i wszyscy byli szczęśliwi.

Wracając do Krakowa zaczęliśmy planować kolejne rozpływanie: W poniedziałek Koninę popłynęli Lisek, Łuki, Arbuz i Kozi. A we wtorek kolejna grupa uderzyła na Koninę i Kamienicę, między innymi, Prymus, siedem50, Cap, Doda, Żółty, Pablo. Rozpoczeliśmy od pierwszej katarakty którą popłynął Żółty, siedem50 i Pablo. Reszta grupy zeszła poniżej tego miejsca, niestety Capu nie zdecydował się płynąć Koniny ... (ze względu na nowy kajak?). Po obejżeniu pierwszego Końskiego Bonioru wszyscy postanowili go spłynąć.

Niestety odwój pod slajdem złapał Pabla, który uwolnił się, ale na kajak trzeba było chwilkę poczekać. Drugi Koński Bonior też popłynęli wszyscy. Przy okazji usunęliśmy dwa drzewa które tarasowały nurt rzeki, dzięki czemu można pływać bezpieczniej.

Następnym punktem dnia była Kamienica, którą po raz pierwszy płynęli Cap i Doda.
Większość z nas zaczęła od Trislapu.

Poziom wody był bardzo zbliżony do tego z niedzieli, więc nie było problemów z wystającymi kamieniami. Przed splynięciem Łamacza żeber Cap i Doda ustawili asekurację, by reszta ekipy bezpiecznie mogla spłynąć to miejsce.

Jak widać na powyższym filmie... prawie dobrze

Te kilka dni w kajaku było dobrym elemetem rozpływania przed wyjazdem do Czech i na Kamienną.

Kryspinów 2009

2009-04-06T12:04:00.005+02:00

W ostatni weekend odbył się pierwszy "spływ" kursowy. Pływaliśmy na zalewie Kryspinów pod Krakowem, ćwicząc podstawowe techniki pływania jedynkami górskimi oraz rzucanie rzutką. Kierownicy spływu zamówili wspaniałą pogodę, która wzbogaciła nas o pierwszą w tym roku "kajakarską" opaleniznę :) a kursantom umożliwiła w miarę komfortowe wywrotki w zimnej wodzie.

Kursanci na odprawie (niedziela)
Pływanie... (sobota)
Rzutki (niedziela)
Wrzucanie Kierownika (sobota)
Wasyl + gitara + opalenizna + udar + hiperwentylacja = Krew Boga (niedziela)

Ostravice

2009-04-06T11:08:00.004+02:00

W ostatnią sobotę byliśmy w czeskich Morawach. Pływaliśmy po Ostravicy niedaleko miejscowości Frydland. Rzeka w górnym biegu jest przegrodzona zaporą. W weekend spuszczano kilkanaście kubików, więc wody nie brakowało. Dziesięciokilometrowy odcinek pokonaliśmy w dwie godziny. Rzeka okazała się bardzo fajna (trudność WW II - III z jednym miejscem WW V), fale, bystrza, slajdy... cały czas coś się działo. Świetne miejsce na rozpływanie przed sezonem i tylko 190 km z Krakowa.

Kaskada "Pereje"
Płyną: 1. kajakarz 2.Bizon 3. kajakarz 4. Prymus 5. Mielec 6. Ivan 7. Lisek

Po południu pojechaliśmy do sąsiedniej doliny, gdzie oglądaliśmy potok Mohelnice. Wypatrzyliśmy kilka ciekawych kaskad i duży naturalny drop. Woda była w sam raz do pływania, na brzegach leżały spore zaspy śniegu i świeciło słońce. Głównie lenistwo zdecydowało o tym, że nie popłynęliśmy tej rzeczki;)

Oprócz wyżej wymienionych, w wyjeździe wzięli udział: Pooki, Żółty, Turek, Uolek, Max i Karina.

W najbliższym czasie postaram się zamieścić opis obu rzek na wiki.bystrze.org.

Zintegrował się kurs ;)

2009-03-21T16:33:00.007+01:00

Magdalena prowadzi tańce "a la Bollywood"

Wczoraj w klubie było gorąco;) Na Imprezie Integracyjnej bawili się kursanci, kadra, licznie przybyli klubowicze "z nieco dłuższym stażem" oraz przedstawiciele innych klubów kajakarskich i studenckich. Impreza rozkręciła się tak szybko, że niepotrzebne okazały się przygotowane wcześniej gry i zabawy. Tańce, śpiewy, full service. A kto nie był niech żałuje po wsze czasy!

Kursanci opanowali stół...

Tego nie mogło zabraknąć

Na imprezie objawiali się kolejni bogowie parkietu

White Water Jet-Ski

2009-03-15T10:08:00.006+01:00

Sam Sutton pływa skuterem wodnym na rzece Kaituna w Nowej Zelandii.

Zdaniem Sam'a, tego typu zabawa, ma duże możliwości rozwoju. Potrzebny jest tylko skuter z mocnym silnikiem. Kolejnym celem Sutton'a są wodospady Huka Falls, a w przyszłości spłynięcie Białego Nilu od źródła do ujścia.

więcej na www.kanumagazin.de

Ruszył KURS!

2009-03-13T10:46:00.005+01:00

W minionym tygodniu odbyły się pierwsze baseny kursowe. Mimo poważnych i złowrogich (wg kadry) spiczów Pastora prowadzącego, zabawa była przednia i postępy kursantów natychmiastowe. Poniżej parę zdjęć z czwartku, a kursantom polecam stary wpis o eskimosce.

Warte obejrzenia!

2009-03-11T19:26:00.006+01:00

Pierwszy!

I drugi

Ehhh... dlaczego u nas nie ma takich warunków...

(Nie)Bezpieczeństwo

2009-03-11T16:04:00.004+01:00

Kilka dni temu w moje ręce trafiła rzutka HF Compact (nie napiszę czyja). Przez zupełny przypadek rozwinęła się... W pięciu miejscach okazała się bardzo mocno przetarta i dodatkowo znalazłem na niej 8 węzłów!

Warto sprawdzić swoje rzutki przed zbliżającym się sezonem. Do HF-ów można zamówić nową linę, np. do Compacta za 12,95 €.

Zaczynamy sezon

2009-03-07T10:47:00.019+01:00

Od kilku dni w Gorcach i Beskidzie Wyspowym utrzymywały się dodatnie temperatury, w dzień i w nocy. Pojawiła się więc szansa na wodę. Niestety mieszkamy w kraju, gdzie pegli jest niewiele, a IMGW skutecznie utrudnia dostęp do aktualnych odczytów. Dlatego pojechaliśmy w ciemno.

W okolicach Mszany Dolnej zapowiadało się dobrze. Wszystkie rzeki i potoki niosły sporo wody. Gdy minęliśmy Lubomierz i znaleźliśmy się w następnej dolinie.. nastała zima. Kamienica Gorczańska wyglądała tak:

Pierwsza katarakta ze śnieżnym "syfonem".

Nieco zawiedzeni ruszyliśmy dalej. Kolejnym punktem naszej wycieczki były Wietrznice. I chociaż było sporo wody, nikt nie miał ochoty na pływanie po torze.

Tor w Wietrznicach, w lewej cofce kręcą się śmieci.

Ostatecznie, zdecydowaliśmy zawrócić i popłynąć wypatrzoną wcześniej Mszankę. Przed zejściem na wodę próbowaliśmy dowiedzieć się, czy ktoś spływał już wybrany przez nas odcinek. Gino: "Ja wiem kto to płynął... nikt tego nie płynął". Rzeka okazała się nietrudna - WW II, ale bardzo przyjemna. Wąska, kręta i dosyć szybka. Pięciokilometrową trasę pokonaliśmy w godzinę. Obnieśliśmy jedno drzewo, które tarasowało potok.

Zaraz za miejscem startu trafiliśmy na próg (ok 1.5m), który nazwaliśmy Progiem Alvara :)

Próg Alvara, płynie Żółty, "asekuruje" Lisek.

Najtrudniejszym miejscem okazały się 3 sztuczne progi, z najwyższym około 2 metrowym. Zostały nazwane Schodami Drwali :)

Schody Drwali, przy większej wodzie do obniesienia.

Schody Drwali, płynie siedem50.

siedem50, Żółty, Lisek, Doda, Capu (fot. Mielec)

Niestety gdy wróciliśmy do Krakowa okazało się, że jednak nie był to first descent :) Mszankę pływali Starzy Bystrzacy.

i po Loop'ie

2009-03-02T12:23:00.004+01:00

W ostatnią sobotę na basenie w Zabierzowie rozegrano I HALOWE OTWARTE MISTRZOSTWA POLSKI WE FREESTYLE'U KAJAKOWYM LooP'09. Zawody zostały dosyć dobrze zorganizowane, choć nie obyło się bez drobnych opóźnień. Zawodnicy, którzy przyjechali z całej niemal Polski, zostali podzieleni na cztery kategorie: mężczyźni, kobiety, juniorzy i juniorzy debiutujący.
Niezwykle emocjonujący okazał się finał kategorii juniorów, gdzie zaciętą walkę o zwycięstwo toczyli Kuba Hankiewicz i Bartosz Czerwiński, a różnice punktowe były naprawdę niewielkie.
W finale kategorii mężczyzn, który stał na bardzo wysokim poziomie, reprezentował nas Lisek (piąta lokata).
Bardzo dobre czwarte miejsce w grupie kobiet wywalczyła Koza.
W klasyfikacji drużynowej nasz Klub zajął drugie miejsce! Wyprzedziliśmy drużynę Bolwater, a na najwyższym stopniu podium stanęła ekipa Retendo.

Licznie zgromadzoną publiczność zachwycili:
- Lisek, który w ostatnim finałowym przejeździe wykonał back loopa wyskakując z kajaka
- Bestia, który po raz pierwszy w życiu zrobił Loopa
- Ruda, która zgromadziła sporo punktów startując w Eskimo Kendo
- Capu, który wystartował w drugim przejeździe eliminacyjnym bez fartucha

Skrócone wyniki:
K1 Mężczyźni:
1. Tomasz Czaplicki (Karkonoski Klub Kajakowy)
2. Łukasz Leśniak (ZKK Wir)
3. Piotr Sikora (KKG Retendo)

K1 Juniorzy:
1. Bartosz Czerwiński (Krakowski Klub Kajakowy)
2. Jakub Hankiewicz (Bolwater)
3. Andrzej Doniec (KKG Retendo)

K1 Kobiety:
1. Iza Fidzińska (Krakowski Klub Kajakowy)
2. Magdalena Paluchowska (WAKK Habazie)
3. Jolanta Pośnik (KKG Retendo)